Bruxelas dá luz verde ao financiamento público de instalacións únicas en Europa, nun contexto de reforzo da soberanía tecnolóxica continental ante a dependencia asiática.

A Comisión Europea aprobou 659 millóns de euros en axudas estatais para Alemaña destinadas á construción de catro instalacións de semiconductores first-of-a-kind en Europa, é dicir, as primeiras do seu tipo no continente. A decisión enmárcase na estratexia comunitaria de reducir a dependencia tecnolóxica e garantir o subministro de compoñentes clave para a industria, tal e como establece o Chips Act europeo e as directrices políticas 2024-2029 da Comisión.

Un modelo de intervención pública

As catro axudas, financiadas conxuntamente polo orzamento federal alemán e os respectivos Länder, distribúense do seguinte xeito: 353 millóns de euros para a peme Element 3-5 GmbH, para a fabricación de epi-wafers de carburo de silicio (SiC) en Baesweiler; 214 millóns para Vishay Siliconix Itzehoe GmbH, que producirá a próxima xeración de transistores de potencia Power MOSFETs en Itzehoe; 74,4 millóns para KLA-Tencor MIE GmbH, especializada en equipamentos de metrología óptica para o control de calidade na fabricación masiva de chips, en Weilburg; e 17,9 millóns para KETEK GmbH, que construirá en Múnic dúas liñas de produción de chips altamente especializados para sistemas de clasificación e reciclaxe industrial.

A Comisión xustifica as axudas argumentando que, sen apoio público, tres das catro empresas non realizarían as inversións na UE, e KETEK directamente non as levaría a cabo. Isto revela un aspecto central do debate sobre a política industrial europea: sen financiamento estatal, o mercado por si só non garantiría a localización destas capacidades estratéxicas en territorio comunitario.

Soberanía tecnolóxica e cadea de valor

Os produtos que se fabricarán nestas instalacións teñen aplicacións transversais en sectores como o automóbil, as telecomunicacións, a enerxía e a industria. Os wafers de carburo de silicio de Element 3-5, por exemplo, están chamados a ser pezas fundamentais na transición cara á electrónica de potencia máis eficiente, con implicacións directas para os vehículos eléctricos. No caso de Vishay, a súa produción de MOSFETs de nova xeración alimenta especialmente ao sector do automóbil, moi presente en Galicia a través de Stellantis Vigo e toda a súa cadea de subministración.

Como condición para recibir as axudas, todas as empresas beneficiarias comprométense a colaborar con universidades e centros de investigación, a dar prioridade ao subministro europeo en caso de escaseza, a desenvolver programas de formación especializada para ampliar o pulo de traballadores e traballadoras cualificadas, e a compartir cos poderes públicos os beneficios extraordinarios que eventualmente xere o proxecto.

O Chips Act 2.0 e o futuro industrial europeo

O contexto regulatorio no que se insire esta decisión é o da Lei Europea de Chips e a súa recente actualización. O 3 de xuño de 2026, a Comisión presentou a proposta do Chips Act 2.0, que busca reforzar a posición da UE tanto en chips convencionais como en tecnoloxías punteiras, reducindo as vulnerabilidades estratéxicas fronte a terceiros países, en particular fronte á concentración da produción en Asia.

As aprobacións de hoxe son as decisións número 15 a 18 adoptadas pola Comisión baixo estes principios. No conxunto de decisións previas, os diferentes Estados membros acumulan xa preto de 14.200 millóns de euros en axudas aprobadas para o sector dos semiconductores en toda a UE.

Que significa isto para Galicia

Aínda que as instalacións se localizan en Alemaña, a decisión ten implicacións indirectas pero relevantes para a economía galega. A industria do automóbil, núcleo produtivo de Vigo e da súa área metropolitana, depende de forma crecente de semiconductores de potencia como os que producirán Vishay ou Element 3-5. A seguridade no subministro europeo destes compoñentes é, polo tanto, un factor de estabilidade para a planta de Stellantis e para as empresas auxiliares galegas que integran a cadea de valor do sector.

Con todo, desde unha perspectiva crítica cabe preguntarse por que a política industrial europea de semiconductores se concentra en Alemaña e outros grandes estados, mentres rexións como Galicia, con capacidade industrial e necesidade de diversificación económica, quedan marxinadas dos fluxos de investimento estratéxico. A construción dunha verdadeira política de cohesión tecnolóxica debería implicar tamén á periferia do continente.