A inflación estadounidense acumula tres meses de aceleración e os mercados anticipan posibles subidas de tipos que encarecerían o crédito e as exportacións galegas

Este martes 14 de xullo converxeron en Washington dous acontecementos que marcarán a política monetaria global nos próximos meses: a publicación do Índice de Prezos ao Consumo (IPC) de xuño de 2026 nos Estados Unidos e a comparecencia inaugural de Kevin Warsh como presidente da Reserva Federal (Fed) ante o Comité de Servizos Financeiros da Cámara de Representantes. A coincidencia non é casual. A lei obriga ao presidente da Fed a presentar un informe semestral ante o Congreso, pero raramente a cita chega cargada de tanta tensión.

O IPC de xuño

Segundo as proxeccións dos principais analistas, o IPC publicado este martes pola Oficina de Estatísticas Laborais (BLS) amostraría un descenso da inflación xeral ata o 3,8% en termos anuais, desde o 4,2% de maio, segundo as estimacións de MUFG Research. A caída responde fundamentalmente ao abaratamento da gasolina durante o mes de xuño, ligado ao cesamento do lume no estreito de Ormuz tras un acordo diplomático con Irán. Un alivio puntual, non estrutural: ese cesuramento desfíxose o 8 de xullo, e os prezos do petróleo xa comezaron a repuntar de novo.

O verdadeiro termómetro para a Fed é a inflación subxacente —que exclúe alimentos e enerxía—, que os analistas sitúan arredor do 2,9% anual, ben por riba do obxectivo do 2%. A traxectoria é reveladora: en marzo era do 2,6%, en abril do 2,8% e en maio do 2,9%. Tres meses seguidos de aceleración que reflicten presións estruturais: o encarecemento da vivenda en aluguer, que subiu un 3,4% anual en maio, e as tensións nos servizos, alimentadas polo boom de investimento en intelixencia artificial. Como advertiu o propio Warsh nas actas do FOMC de xuño, a IA está sendo incorporada por vez primeira ao debate sobre inflación como factor de presión ao alza.

Warsh no estrado

A comparecencia de Warsh ante a Cámara —e mañá ante o Senado— chega en plena zona de incerteza política e económica. Nomeado por Donald Trump e confirmado o 22 de maio de 2026 cunha axustada maioría de 54 votos contra 45, o novo presidente da Fed afronta a súa primeira proba de lume parlamentaria coa obrigación de demostrar que a institución mantén a súa independencia respecto da Casa Branca. A sesión da Cámara abriuse uns 90 minutos despois de coñecerse os datos do IPC, o que fixo practicamente imposible que Warsh evitase preguntas directas sobre o estado real da inflación.

Os mercados chegaron a este martes con nerviosismo. A ferramenta FedWatch do CME Group estimaba, tras a publicación das actas do FOMC do 7 de xullo, que haberá polo menos unha subida de cuarto de punto este ano. Con todo, algúns analistas de J.P. Morgan sinalaban que a probabilidade dunha subida en xullo —fixada na reunión do 28 e 29 dese mes— non superaba o 24%, insuficiente para que a Fed se mova de forma inminente. O propio informe de Política Monetaria da Fed do 10 de xullo advertía de que o camiño futuro dos tipos «está suxeito a unha incerteza considerable». Desde o Foro do BCE en Sintra, onde Warsh participou o 1 de xullo, o novo chairman xa deixara caer que «os prezos están demasiado altos», sen dar pistas concretas sobre o calendario de actuación.

O efecto en Galicia

Para a economía galega, a política monetaria da Fed non é un asunto de Washington. É unha cuestión de competitividade exportadora, de custos financeiros e de marxes empresariais. O sector industrial galego —con Stellantis Vigo, o complexo pesqueiro-conserveiro e as empresas auxiliares do naval á cabeza— depende de forma crecente dos mercados exteriores e da dispoñibilidade de crédito en condicións razoables. Cando a Fed endurece os seus tipos, o custo do financiamento do comercio exterior encarece a nivel global, afectando á liquidez das empresas que operan con cartas de crédito, garantías e outros instrumentos de financiamento internacional.

Ademais, a perspectiva dunha Fed máis restritiva condiciona as decisións do Banco Central Europeo. Aínda que Christine Lagarde descartou a principios de xullo novas subidas inmediatas do BCE —tras elevar os tipos ao 2,25% en xuño—, os mercados saben que se Washington aperta, Fráncfort tarda en relaxarse. Iso significa que o Euribor, ao que seguen referenciados moitos créditos empresariais e hipotecas en Galicia, podería permanecer elevado máis tempo do previsto. Para as pemes galegas —columna vertebral do tecido produtivo galego e cun acceso ao crédito xa de seu máis restrinxido que o das grandes corporacións—, calquera prolongación do endurecemento monetario supón un freo real ao investimento e á creación de emprego.

Máis alá dos datos

O que revela este martes é algo máis ca un número do IPC: é a imaxe dun sistema financeiro global en que as decisións de Washington —tomadas por un banqueiro central nomeado por Trump, cunha lexitimidade política discutida— condicionan de xeito directo as condicións de vida e traballo en Galicia. As pemes, as cooperativas agrarias, as familias con crédito vivo: todas pagan a factura dunha inflación alimentada por guerras, aranceis e especulación enerxética. E mentres Warsh xustifica a súa política ante o Congreso americano, aquí esíxese máis soberanía económica, máis banca pública e menos dependencia dos humores dos mercados de Nova York.