A directora de Zara Muller durante 25 anos abandona o gigante téxtil de Arteixo nunha semana clave para a súa estratexia de reposicionamento
O grupo téxtil Inditex comunicou este venres á Comisión Nacional do Mercado de Valores (CNMV) a saída de Beatriz Padín Santos, directora de Zara Muller e membro do Comité de Dirección do grupo, poñendo fin a unha traxectoria de máis de catro décadas na multinacional con sede en Arteixo. A noticia sacude a cúpula do principal empregador privado de Galicia nun momento particularmente sensible: a mesma semana en que se celebrou a xunta xeral anual de accionistas de 2026, onde a presidenta Marta Ortega proclamou que o futuro da empresa pasa por “ser máis Inditex ca nunca”.
Padín, que se incorporou á compañía en 1985 con apenas 17 anos como planchadora —oficio que aprendera no taller familiar que traballaba para Zara— foi escalando postos durante catro décadas ata converterse na responsable máxima da liña de moda feminina da marca insignia do grupo. Durante os últimos 25 anos dirixiu Zara Muller, un dos motores de vendas máis potentes de toda a corporación, que agrupa as divisións Woman, Basic e Trafaluc. Segundo informou a empresa, Padín “decidiu finalizar a súa traxectoria empresarial no grupo” e, por tanto, deixa todas as súas responsabilidades tanto en Zara coma en Inditex.
O impacto organizativo é inmediato. O seu posto no Comité de Dirección non será cuberto, polo que o órgano queda reducido a nove membros. Coa saída de Padín, desaparece ademais a única voz feminina con cargo executivo nese comité —se se exceptúa á directora xeral de Persoas, Begoña López-Cano Ibarreche—, o que debería obrigar a reflexionar sobre a diversidade real nos órganos de poder dunha empresa que factura decenas de miles de millóns de euros e que presume de compromiso social.
A dirección de Zara Muller será asumida por Alfredo Ferro Varela, ata agora responsable de Zara Basic, con máis de 30 anos de experiencia interna no grupo. A súa vez, Eva Pérez Salgado tomará o relevo de Ferro en Zara Basic, completando así a reorganización en cadea derivada da marcha de Padín. Trátase dunha aposta polo talento formado na casa, nun movemento que a propia compañía enmarca na súa cultura de promoción interna, mais que non deixa de sinalar a ausencia de renovación desde o exterior.
O contexto estratéxico en que se produce esta transición non é neutro. Dende a chegada de Marta Ortega á presidencia en 2022, Inditex impulsa un reposicionamento de Zara cara a un modelo de maior valor engadido e prestixio de marca, con prezos máis altos e coleccións máis reducidas. Nese camiño, Padín era considerada a man dereita de Ortega para o produto feminino, artífice dunha estética que conquistou mercados en todo o mundo. A pregunta que queda no aire en Arteixo é se Ferro Varela poderá manter o mesmo nivel de influencia creativa ou se este cambio supón, de facto, un xiro silencioso na visión do produto.
Para Galicia, a relevancia deste movemento vai máis alá da crónica empresarial. Inditex é o maior empregador privado do país, cunha presenza central no tecido produtivo da comarca de Arteixo e nos polígonos industriais do arco atlántico. As decisións que se toman no cuartel xeral da multinacional repercuten directamente na cadea de provedores locais, no emprego cualificado en deseño e loxística, e na economía das familias de miles de traballadoras —maioritariamente mulleres— que sosteñen co seu traballo diario os beneficios deste emporio corporativo.
A saída de Padín é ademais o segundo relevo de peso no Comité de Dirección en apenas dous anos. En xuño de 2024, Pablo del Bado, histórico da multinacional e estreito colaborador de Amancio Ortega ao fronte de Pull&Bear, abandonou tamén o órgano directivo. Dous fitos que debuxan unha renovación xeneracional silenciosa nun grupo que, pese aos resultados brillantes —un beneficio de 1.375 millóns de euros só no primeiro trimestre de 2026 e un crecemento de vendas do 5,8%—, está a redefinir os seus equilibrios internos de poder.
O que está claro é que a sede de Arteixo non parará. Mais cada cambio na cúpula dunha corporación desta magnitude ten consecuencias que se len tamén nas oficinas de deseño, nos almacéns loxísticos e nas costureiras subcontratadas que pechan o círculo produtivo. O verdadeiro reto de Inditex non está só en quen asina as coleccións, senón en garantir que o modelo de negocio que sostén eses beneficios non se constrúa sobre a precariedade das que traballan nos seus elos máis fráxiles.