A OPEP+ aproba o seu quinto aumento consecutivo de produción e a reanudación do tráfico polo Estreito de Ormuz presionan os prezos do crudo á baixa, aliviando sectores clave da economía galega.
O mercado mundial do petróleo vive esta semana un dos seus xiros máis bruscos dos últimos meses. A alianza OPEP+, liderada por Arabia Saudita e Rusia, aprobou o pasado domingo un novo incremento de produción de 188.000 barrís diarios a partir do 1 de agosto, o quinto consecutivo aprobado durante este ano. Ao mesmo tempo, a progresiva reapertura do Estreito de Ormuz tras meses de bloqueo bélico e o avance das negociacións entre Estados Unidos e Irán están a devolver crudo ao mercado global. O resultado é un Brent que cotiza esta segunda feira ao redor dos 71,89 dólares por barril, moi afastado do pico de 126 dólares que chegou a marcar na fase máis álxida do conflito en Oriente Medio.
A decisión foi adoptada nunha reunión telemática por Arabia Saudita, Rusia, Iraq, Kuwait, Kazajistán, Alxeria e Omán, os sete países que manteñen os axustes voluntarios adicionais anunciados en 2023. Trátase do quinto aumento consecutivo aprobado este ano como parte do plan para revertir gradualmente os recortes voluntarios de produción aplicados desde hai tres anos para sosteñer os prezos internacionais do crudo. Con todo, parte deses aumentos anteriores quedaron «sobre o papel», pois o peche do Estreito de Ormuz impedira que ese petróleo adicional chegase con normalidade aos mercados internacionais.
A situación mudou desde que Washington e Teherán asinaron un memorando de entendemento e o tráfico marítimo comezou a recuperarse progresivamente. Segundo analistas do sector, agosto sería o primeiro mes en que os cinco incrementos consecutivos aprobados durante 2026 comezarían a reflectirse plenamente na oferta mundial. A isto súmase a decisión dos Emiratos Árabes Unidos de producir ao máximo da súa capacidade tras abandonar a OPEP, o que reforza aínda máis a presión baixista sobre as cotizacións. A Axencia Internacional da Enerxía (AIE) proxecta que a oferta mundial podería superar a demanda en case 3,8 millóns de barrís diarios durante este ano, aumentando o risco dunha sobreaoferta sostida.
Para Galicia, esta evolución chega como un alivio real —aínda que non exento de matices— despois de meses de sufrimento enerxético. A estrutura económica galega, con forte peso do sector industrial, pesqueiro e loxístico, fai que a comunidade sexa extremadamente sensible aos custos enerxéticos. A crise de Ormuz golpeou de cheo a flota pesqueira: o prezo do combustible chegou a superar os 0,99 euros por litro en Vigo, o que situou os armadores ante «niveis de custos similares ou incluso superiores aos rexistrados durante a crise enerxética de 2022». O combustible representa entre o 20% e o 45% do gasto operativo total dun buque pesqueiro, dependendo da modalidade, polo que calquera descida sostida do crudo implica marxes de viabilidade máis amplas para as embarcacións que operan desde os portos de Vigo, A Coruña, Burela ou Celeiro.
A industria do metal tamén notou o impacto. A patronal Asime advertiu que o conflito de Oriente Medio estaba a ter consecuencias directas na industria galega polo encarecemento do petróleo e do gas, o aumento dos fletes marítimos e as dificultades en determinadas rutas loxísticas internacionais. O sector metal galego, que supera os 60.000 empregos e representa máis do 40% do emprego industrial de Galicia, necesita prezos enerxéticos estables para manter a súa competitividade exportadora. Stellantis Vigo, principal factoría automobilística do Estado, e toda a cadea de subministración asociada son especialmente vulnerables á volatilidade enerxética.
Non obstante, sería inxenuo celebrar sen reservas esta baixada do crudo. Os analistas advirten de que a caída dos prezos é «fraxil» mentres non se consolide un acordo de paz duradeiro en Oriente Medio. Ademais, a estratexia da OPEP+ responde a intereses corporativos e xeopolíticos alleos ás necesidades das clases traballadoras galegas: a alianza busca recuperar cota de mercado e evitar que outros produtores gañen terreo, non protexer o benestar das familias que dependen da pesca ou do transporte. Malia que os prezos máis baixos do petróleo reducen os custos operativos no curto prazo, non substitúen nin a necesidade dun marco enerxético soberano e renovable para Galicia nin as políticas de transición ecolóxica que o país require de maneira urxente.
A próxima reunión da OPEP+ está prevista para o 2 de agosto, cando os sete países avaliarán a evolución da oferta e a demanda e decidirán se manteñen o ritmo de aumentos. Mentres tanto, Galicia ten a oportunidade de aproveitar este respiro enerxético para impulsar a fondo a transición cara a fontes renovables na pesca, no transporte de mercadorías e na industria, de modo que a economía do país non quede perpetuamente reféns das decisións dun cartel petroleiro que nunca tivo en conta os intereses dos pobos do Atlántico.