A Comisión Europea aposta por drons, escudo antimísiles e vixilancia espacial nunha carreira armamentística que acadará os 190.000 millóns en 2036
A Comisión Europea presentou este 3 de xullo de 2026 cinco grandes proxectos industriais de defensa conxunta, denominados Proxectos Europeos de Interese Común en Defensa (EDPCI, polas súas siglas en inglés), cunha ambición de investimento combinada de arredor de 190.000 millóns de euros até 2036. A iniciativa, enmarcada no Programa Europeo da Industria de Defensa (EDIP), conta cun orzamento inicial de 325 millóns de euros extraídos dun fondo total de 1.500 millóns.
Os cinco proxectos céntranse en áreas que Bruxelas considera prioritarias: sistemas de drons e contra-drons, defensa marítima e submarina, tecnoloxía espacial, escudo de defensa aérea e antimísiles, e vixilancia do flanco oriental da UE, nunha clara referencia á fronteira con Rusia. Ucraína participará en catro dos cinco proxectos, o que converte este programa nun instrumento tanto industrial como xeopolítico de primeiro orde.
Cada proxecto conta, de media, coa participación de 18 estados membros, o que reflicte o nivel de implicación que Bruxelas procura para reducir as dependencias nacionais en materia de armamento e impulsar a chamada “autonomía estratéxica” europea, un concepto que, na práctica, supón un forte pulo ao complexo militar-industrial do continente.
Dende unha perspectiva crítica, o anuncio levanta interrogantes sobre o rumbo das prioridades orzamentarias da Unión Europea nun momento en que millóns de persoas en todo o continente padecen a crise do custo da vida, a precariedade laboral e os efectos da emerxencia climática. A reconversión de fondos europeos cara ao armamento contrasta coas dificultades para financiar transición enerxética, políticas sociais ou desenvolvemento rural, ámbitos especialmente sensibles para Galicia e outras rexións periféricas.
Para Galicia, o impacto directo deste programa é aínda incerto. Non obstante, o sector naval galego —con estaleiros como os de Ferrol, Vigo ou Marín— podería verse afectado tanto polas oportunidades como polas tensións que xera a reconversión da industria cara á produción militar. O Porto de Vigo e o de A Coruña, nodos loxísticos de referencia na fachada atlántica, tamén poderían verse implicados en cadeas de subministración vinculadas a estes proxectos.
A vicepresidenta executiva da Comisión, Henna Virkkunen, afirmou que estes proxectos “reforzarán a capacidade de Europa para salvagarda-la súa soberanía en calquera circunstancia”. O comisario de Defensa e Espazo, Andrius Kubilius, engadiu que os EDPCI “contribuirán directamente ao desenvolvemento dun escudo europeo aéreo, marítimo e espacial”.
O Consello da UE deberá agora deliberar sobre a aprobación formal dos proxectos, tras o cal serán elixibles para recibir financiamento a través do EDIP. Está previsto que nun futuro poidan recibir fondos adicionais mediante o Fondo Europeo de Competitividade. A rapidez con que Bruxelas está a mover os engrenaxes institucionais neste ámbito contrasta poderosamente coa lentitude histórica na aprobación de medidas de protección social ou ambiental, e deixa patente cal é, na práctica, a orde de prioridades da Unión.