O mercado laboral galego rexistra en xuño o máximo histórico de afiliacións e o mínimo de desemprego desde que existen datos, aínda que persisten brechas estruturais.

O mercado laboral galego pechou o mes de xuño de 2026 cunhas cifras que non teñen precedente na serie histórica: 1.123.034 persoas afiliadas á Seguridade Social e 105.768 en situación de desemprego rexistrado. Estes datos, presentados este mércores pola directora xeral de Formación e Cualificación para o Emprego, Zeltia Lado, confirman unha tendencia ao alza nas afiliacións e á baixa no paro que, porén, require dunha análise crítica máis alá dos titulares triunfalistas.

As afiliacións creceron en preto de 20.400 persoas respecto ao mesmo mes do ano anterior e en case 11.200 en relación a maio de 2026. O ritmo de incremento mensual supera incluso a media estatal, o que sitúa Galicia nunha posición aparentemente favorable no contexto español.

Pola súa banda, o desemprego rexistrado reduciuse un 3,28% en termos mensuais —case 3.600 persoas menos que en maio— e un 1,39% en termos anuais. Segundo os datos oficiais, Galicia foi a comunidade autónoma onde máis baixou o paro en termos relativos no último mes, cunha caída que supera en máis de dous puntos porcentuais a media nacional.

A redución do desemprego afectou a todos os sectores de actividade na comparativa anual, con especial incidencia na construción (-8,56%), seguida do sector primario (-5,07%), a industria (-3,03%) e os servizos (-1,96%). Estes datos revelan unha dinamización do sector da construción que, con todo, non pode desligarse da especulación inmobiliaria e da presión sobre o acceso á vivenda que afecta ás clases traballadoras galegas.

Nun contexto de celebración institucional, cómpre subliñar que o paro feminino e o de longa duración acadaron as cifras máis baixas desde o inicio da serie en maio de 2005. As mulleres desempregadas reduciúronse en case 1.000 persoas (-1,58%) no último ano, e as persoas paradas de longa duración baixaron en preto de 800 (-1,42%). Aínda que estes datos apuntan a avances, a brecha de xénero no mercado laboral galego segue a ser unha realidade estrutural: as mulleres continúan a ter taxas de paro superiores ás dos homes e están sobrerrepresentadas na precariedade laboral, a parcialidade non desexada e as categorías profesionais de menor salario.

Desde unha perspectiva crítica, as cifras de afiliación récord non distinguen entre postos de traballo estables e de calidade e contratos temporais, a tempo parcial ou de baixa remuneración. A proliferación de empregos precarios, especialmente nos servizos —o sector con menor caída do paro—, e a escasa presenza de emprego industrial de alto valor engadido son elementos que deben considerarse para non confundir volume con benestar laboral.

Tampouco se pode pasar por alto que Galicia segue a ser un territorio con graves déficits demográficos, e que o crecemento da afiliación pode estar parcialmente sustentado pola incorporación de poboación migrante, un colectivo especialmente vulnerable á explotación laboral e que merece políticas de integración dignas e non meramente instrumentais.

En definitiva, os récords de xuño son un dato positivo que non debe ocultar os retos pendentes: a calidade do emprego, a igualdade real entre mulleres e homes no mercado laboral, a fixación de poboación no rural galego e a transición cara a un modelo produtivo máis xusto, sostible e soberano.