Un estudo do Banco Central Europeo revela que as interrupcións no subministro do Golfo Pérsico poderían disparar a inflación e frear o crecemento en Europa e Asia
O Banco Central Europeo (BCE) publicou esta semana unha análise de escenarios que pon en evidencia a vulnerabilidade da economía global —e en particular da eurozona— ante posibles interrupcións no tráfico comercial a través do Estreito de Ormuz, considerado un dos puntos de estrangulamento máis críticos do subministro enerxético mundial. O estudo, elaborado por técnicos da institución, conclúe que a escaseza física de insumos procedentes dos países do Golfo Pérsico podería poñer en risco ata o 3% da produción industrial da área do euro, con consecuencias directas sobre o emprego, os prezos e a cadea de valor manufactureira.
O informe distingue dous escenarios. O primeiro contempla unha interrupción total e persistente das exportacións de produtos enerxéticos —gas, petróleo cru e derivados— procedentes de Irán, Iraq, Kuwait, Arabia Saudí, os Emiratos Árabes Unidos e Qatar. O segundo amplia o choque ao resto de bens industriais exportados por eses países, como fertilizantes, helio e metanol, cuxa substitución resulta especialmente difícil a curto prazo.
As economías asiáticas serían as máis prexudicadas. Corea do Sur podería perder ata o 11% da súa produción, India arredor do 8% e Xapón ata o 7%. Para a eurozona, as perdas serían menores pero relevantes: de ata o 3% no peor caso e dun 0,4% no escenario máis optimista, dependendo da capacidade das empresas para substituír os insumos afectados.
O estudo alerta ademais sobre o impacto inflacionario. Segundo os modelos dinámicos do BCE, a inflación de prezos ao consumo na eurozona podría subir ata 1,3 puntos porcentuais no pico de 2027 se se combinan ambos os escenarios de ruptura. China sería a economía máis afectada, cun incremento de ata 2,6 puntos na inflación e unha caída no crecemento do PIB de case un punto porcentual en 2026 e 2027.
Alén dos efectos directos do prezo da enerxía, o traballo salienta a importancia das cadeas de subministro globais como canle de transmisión dos choques xeopolíticos. Produtos como o helio —do que os países do Golfo aportan un terzo da produción mundial— ou o metanol —un quinto da produción global— son insumos estratéxicos para sectores como os semiconductores, a industria aeroespacial ou a química, con ramificacións evidentes en sectores industriais europeos e galegos.
Dende a perspectiva galega, esta análise non é en absoluto allea. Galicia conta cunha importante base industrial manufactureira, con sectores como o automóbil —con Stellantis Vigo como referencia— ou a industria química e de transformación que dependen en maior ou menor medida de insumos cuxa cadea de valor pasa polo Golfo Pérsico. Calquera tensión xeopolítica que afecte ao subministro de fertilizantes ou derivados petroquímicos repercute directamente nos custos de produción de empresas galegas, especialmente no sector agrario e na industria de transformación.
O informe do BCE recorda que, aínda que as tensións xeopolíticas recentes se atenuaron temporalmente, o Estreito de Ormuz continúa a ser un punto de risco estrutural para a economía global. Por iso, a institución insta aos gobernos e empresas a manter reservas estratéxicas adecuadas, fortalecer a planificación de continxencias e diversificar as fontes de subministro de insumos críticos difíciles de substituír.
O BCE tamén subliña a necesidade de ir máis alá das proxeccións de prezos da enerxía para entender o verdadeiro alcance dos riscos xeopolíticos, incorporando a análise das dependencias indirectas a través das redes de produción global. Esta perspectiva resulta especialmente relevante para o deseño dunha política industrial e enerxética soberana que reduza a vulnerabilidade das economías periféricas, como a galega, ante choques externos sobre os que non teñen ningunha capacidade de decisión.