Bruxelas elimina a franquía aduaneira de 150 euros e impón un arancel fixo que frea a Temu, Shein e AliExpress e abre oportunidades ao comercio galego

Desde este 1 de xullo de 2026, a Unión Europea deu un paso histórico no seu sistema aduaneiro: eliminou a exención de dereitos de aduana para os paquetes de menos de 150 euros procedentes de países terceiros e impuxo un arancel fixo de 3 euros por categoría de artigo. A medida, amparada no Regulamento (UE) 2026/382, afecta de cheo ás grandes plataformas asiáticas de comercio electrónico —Temu, Shein e AliExpress— que durante anos construíron imperios comerciais sobre os alicerces dunha competencia desleal estrutural.

Os números son reveladores da dimensión do problema que Bruxelas decidiu finalmente abordar. En 2024 entraron na UE 4.600 millóns de paquetes con valor inferior a 150 euros, o equivalente a uns 12 millóns de envíos diarios, dos cales o 91% procedían de China, e todos transitaban sen ningún arancel ao abeiro dunha franquía que agora se elimina. En 2025, ese volume escalou ata os 5.900 millóns de envíos. Durante todo ese tempo, milleiros de pequenas e medianas empresas galegas —tendas de roupa, bazares, comercios de proximidade, pemes do téxtil— competían en condicións absolutamente desfavorables fronte a xigantes que non pagaban aranceles, non cumprían normativas de seguridade e aplicaban prezos imposibles de igualar.

O novo arancel non se calcula por paquete, senón por clasificación aduaneira. Cada artigo distinto dentro dun mesmo envío xera un cargo independente de 3 euros, o que significa que un paquete con varios tipos de produtos pode acumular varios cargos. Ademais, o gravame non substitúe o IVE, senón que se engade a el. A tasa ten carácter transitorio e estará vixente ata o 1 de xullo de 2028, cando está prevista a entrada en funcionamento do Centro de Datos Aduaneiros da UE e a futura Autoridade Aduaneira Europea, momento en que os envíos de baixo valor tributarán segundo os aranceles normais de cada produto.

A medida afecta principalmente ás mercancías vendidas por comerciantes non comunitarios rexistrados no sistema de Ventanilla Única de Importación (IOSS), o que representa aproximadamente o 93% dos fluxos de comercio electrónico cara á UE. Ademais, a Comisión Europea estuda a introdución dunha segunda taxa de xestión de 2 euros por categoría de artigo, prevista para antes do 1 de novembro de 2026, aínda que pendente de confirmación definitiva.

Desde a perspectiva galega, esta decisión chega tarde, pero non sen efecto. O tecido comercial minorista de Galicia —con forte presenza de micropemes nos centros das cidades e nas vilas do rural— sufriu nos últimos anos un deterioro acelerado fronte á avalancha de produtos asiáticos de baixo custo. O sector do téxtil, no que Galicia ten un peso histórico e simbólico —non por casualidade aquí naceu Inditex—, foi especialmente golpeado pola competencia desleal das plataformas que evitaban sistematicamente os controis aduaneiros e declaraban valores inferiores aos reais para eludir impostos.

Inspeccións realizadas en 2025 nos países da UE revelaron que máis do 60% dos produtos de cosmética, equipamento persoal, suplementos alimenticios, xoguetes ou dispositivos electrónicos procedentes destas plataformas non cumprían a normativa europea por conter ingredientes prohibidos ou por falta de documentación de seguridade. Non é só un problema económico: é un problema de saúde pública e de soberanía regulatoria.

Expertos do sector loxístico estiman que os volumes de carga aérea vinculados ao ecommerce cara á UE poderían caer entre un 10% e un 35% nas semanas posteriores á entrada en vigor do arancel, a medida que as plataformas reaxusten as súas rutas e prezos. Algunhas xa se prepararon: Shein ampliou a súa capacidade loxística en Europa con novos almacéns en Polonia para enviar produtos a granel ao mercado comunitario, o que podería mitigar parcialmente o efecto da nova norma.

O comercio minorista europeo recibiu maioritariamente de forma positiva a introdución deste arancel, ao consideralo un paso cara a unhas condicións de competencia máis equilibradas. Para as pemes galegas, esta é a oportunidade de recuperar parte da cota de consumo perdida, pero a oportunidade non virá soa: require políticas activas de apoio ao comercio local, investimento en dixitalización do pequeno retallista e unha aposta decidida polo consumo de proximidade e de produción galega.

A reforma aduaneira europea é un acerto que debería ir acompañado dunha estratexia industrial que poña no centro ás traballadoras e traballadores do comercio galego. Non abonda con encarecer o produto asiático: é necesario construír un modelo económico que faga do comercio de barrio, xusto e sostible, a alternativa real ao consumismo de usar e tirar que alimentan estas plataformas.