Os estaleiros privados rexistraron un incremento do 15% no emprego en 2025, cun modelo de alto valor engadido que beneficia directamente a Galicia
A industria naval española atravesa un momento histórico. O ministro de Industria e Turismo, Jordi Hereu, destacou na Xunta Xeral de PYMAR que o sector acadou un récord de pedidos que consolida a España como segundo país europeo en contratación naval. Unhas cifras que, no caso de Galicia, non son un dato afastado: os estaleiros galegos, con presenza destacada en Vigo, Ferrol e outras rías, constitúen un pilar fundamental desta industria estatal.
O crecemento non é só cuantitativo. En 2025, os estaleiros privados rexistraron un incremento interanual do emprego do 15%, consolidando o sector como xerador de traballo cualificado. Trátase dunha cifra relevante nun contexto de precarización laboral xeneralizada, aínda que desde este xornal cómpre preguntarse en que condicións se crea ese emprego e quen se beneficia realmente do crecemento: as traballadoras e traballadores dos estaleiros ou os grandes grupos empresariais que controlan a cadea de valor.
O modelo que defende o ministro aposta pola especialización en segmentos de alto valor engadido —buques complexos, tecnoloxía punta, proxectos de defensa— en lugar de competir en volume cos grandes produtores asiáticos. Esta orientación mobiliza ademais empresas auxiliares, enxeñerías e centros de coñecemento, ampliando o impacto económico de cada contrato naval no conxunto do territorio. Para Galicia, cunha longa tradición naval e unha rede de industria auxiliar consolidada, esta estratexia representa unha oportunidade real de xeración de riqueza endóxena.
Non obstante, o futuro do sector presenta tamén desafíos de fondo. A transición cara á sustentabilidade e a descarbonización dos procesos industriais marítimos é un reto inescusable nun contexto de emerxencia climática. O impulso da dixitalización, por outra banda, debe traducirse en melloras para as persoas traballadoras e non só en ferramentas de control ou redución de postos. E o crecente peso da seguridade e a defensa na carteira de pedidos navais obriga a un debate público sobre o modelo produtivo que queremos: ¿cara a onde nos leva a dependencia do gasto militar?
PYMAR, entidade que agrupa 16 estaleiros privados, actúa como instrumento articulador do sector, facilitando financiamento, garantías e apoio técnico. Ao longo da súa traxectoria mobilizou máis de 4.900 millóns de euros en garantías para a construción de 823 buques, cun valor global de 14.500 millóns. O respaldo público foi determinante: a través do PERTE Naval e outras liñas de apoio, o Goberno central canalizou máis de 183 millóns de euros en axudas orientadas á innovación, dixitalización e sustentabilidade.
Desde unha perspectiva galega e de economía social, a cuestión central non é só canto medra o sector, senón como se distribúe esa riqueza. A industria naval galega —con Navantia Ferrol como referente público e un tecido de estaleiros privados medios e pequenos— necesita un marco de apoio que garanta emprego de calidade, con perspectiva de xénero, e que poña as persoas e o territorio por diante dos intereses dos grandes grupos corporativos. O récord de pedidos é unha boa noticia; a pregunta é para quen.