A CIG-Industria denuncia que a representación empresarial esquiva as demandas centrais sobre salarios, xornada e subcontratación, con folgas previstas para finais de xuño e xullo
A negociación do convenio colectivo do sector do siderometal da provincia da Coruña atravesa horas críticas. A segunda xornada de mediación celebrada este xoves rematou, unha vez máis, sen avances de calado, nunha dinámica de parálise que a CIG-Industria atribúe en exclusiva á actitude da patronal.
Segundo denuncia o sindicato nacionalista, as empresas do sector seguen sen ofrecer respostas satisfactorias sobre os puntos centrais que a representación traballadora ten sobre a mesa: a redución da xornada laboral, a mellora e revisión salarial, a regulación dos contratos fixos descontinuos e da subcontratación, e o plus por actividade penosa, tóxica ou perigosa. Materias todas elas de primeira orde para milleiros de persoas traballadoras do metal coruñés, que levan meses á espera dun acordo que mellore as súas condicións de vida e traballo.
A xornada do xoves só deparou, segundo a CIG-Industria, “tímidos avances” en aspectos secundarios, sen que se abordase o groso das reivindicacións sindicais. Máis grave aínda resulta, para o sindicato, que a patronal decidise dar por rematada a reunión ás seis da tarde sen nin sequera responder á última proposta que a parte social lle achegara pola tarde. Ademais, a central sindical critica que a representación empresarial realizou recesos de máis de dúas horas entre reunións sen que estes se traduísen en ningún avance real.
“Esta negociación estase a prolongar de maneira inxustificada por responsabilidade exclusiva da patronal”, subliña a CIG-Industria, que advirte de que o proceso de mediación chegará ao seu fin, con ou sen acordo, na mañá do luns 29 de xuño. Ese mesmo día celebraranse asembleas nas tres comarcas para informar o persoal do resultado das xestións e decidir os pasos a seguir.
De non alcanzarse un entendemento, manteñen a convocatoria de folgas para os días 30 de xuño e 2 de xullo, e tamén para o 7 e o 9 de xullo. O calendario de mobilizacións amosa que a paciencia das traballadoras e traballadores do sector ten un límite, e que a presión irá en aumento se a patronal non abandona a súa estratexia dilatoria.
A situación no metal coruñés é un reflexo dun problema máis amplo: a resistencia sistemática de determinadas patronais a recoñecer dereitos laborais básicos que noutros sectores e territorios xa están consolidados. A redución da xornada, por exemplo, é hoxe unha demanda lexítima e urxente nun contexto de esgotamento laboral documentado e de reparto máis equitativo do traballo. Igualmente, a regulación da subcontratación é clave para evitar a precarización en cadea que afecta especialmente ás categorías laborais máis vulnerables, incluídas as mulleres en postos de menor cualificación recoñecida.
A CIG-Industria fai un chamamento público á patronal para que retome a negociación con seriedade e responsabilidade, e evite que o conflito se agrave en pleno verán con prexuízo para as traballadoras e traballadores e para o propio tecido produtivo do sector.