O prezo medio da electricidade rexistra un forte repunte xusto ao comezo do verán, cun pico nocturno de 175 €/MWh que ameaza a competitividade dos sectores estratéxicos de Galicia
O prezo medio da electricidade en España situouse este martes 23 de xuño de 2026 en 112,42 euros por megavatio hora (€/MWh), equivalente a 0,164 €/kWh, segundo os datos do Operador do Mercado Ibérico de Enerxía (OMIE) e de Red Eléctrica de España. A cifra supón un salto significativo respecto aos 99,89 €/MWh rexistrados o día anterior, nunha escalada que reproduce un patrón preocupante para a industria galega e que deixa ao descuberto as fendas estruturais dun mercado eléctrico que continúa penalizando ás clases traballadoras e ao tecido produtivo.
A volatilidade horaria é, neste contexto, especialmente agresiva. A franxa máis cara da xornada sitúase entre as 21:00 e as 22:00 horas, cando o prezo alcanza os 175,09 €/MWh, mentres que o mínimo rexístrase ao mediodía, entre as 13:00 e as 14:00 horas, con 72,07 €/MWh. Esta diferenza de máis de 100 euros por megavatio hora nun mesmo día non é só un inconveniente para as familias: é un golpe directo sobre a estrutura de custos de empresas que traballan en quendas nocturnas ou que non teñen marxe para desprazar a súa produción cara ás horas baratas.
Para Galicia, comunidade cunha estrutura industrial intensiva en consumo enerxético, esta suba ten consecuencias concretas e inmediatas. O sector pesqueiro, que depende da electricidade tanto nas lonxas como nas instalacións de frío e procesamento, enfronta un encarecemento dos custos operativos que se suma á presión sobre os recursos mariños e ás incertezas nos mercados internacionais. As conserveiras, un dos piares da industria agroalimentaria galega e referente mundial, operan con fornos, autoclaves e liñas de produción que consumen grandes cantidades de enerxía precisamente nas horas centrais e nocturnas. O mesmo ocorre coa planta de Stellantis en Vigo, un dos maiores consumidores industriais de electricidade de todo o noroeste ibérico, onde as cadeas de montaxe non se deteñen en función do prezo horario da luz.
A situación non é nova, pero agudizouse. Segundo datos da OCU, a factura dunha familia media con tarifa PVPC en maio de 2026 foi de 64,12 euros, un 15% máis que o mes anterior, tras o remate das medidas fiscais de emerxencia que rebaixaban o IVE ao 10% e o imposto da electricidade ao 0,5%. Para a industria electrointensiva, a CNMC aprobou desde o 1 de xaneiro de 2026 unha suba dos peaxes de acceso ás redes de transporte e distribución, con impacto maior precisamente sobre as tarifas industriais de alta tensión.
O que máis indigna a economistas críticos e sindicatos é que este encarecemento se produce nun país que exporta enerxía renovable e que ten un dos maiores potenciais eólicos e solares de Europa, e Galicia é un exemplo paradigmático desa contradición. Mentres os parques eólicos galegos xeran enerxía para o conxunto do Estado e para a exportación, as empresas e familias galegas pagan os mesmos prezos disparados que o resto da Península, sen que o seu status de territorio produtor se traduza en ningunha vantaxe na factura. Máis aínda: como advirte o propio sector, o escaso desenvolvemento da eólica terrestre en Galicia nos últimos anos pode estar a deixar á comunidade en desvantaxe fronte a outras autonomías á hora de atraer investimentos intensivos en enerxía.
A estrutura do mercado eléctrico é, en si mesma, parte do problema. O sistema marxinalista de casación de ofertas, polo que todas as tecnoloxías cobran o prezo da máis cara necesaria para cubrir a demanda, permite que as centrais de gas impoñan o seu prezo mesmo cando a maior parte da electricidade se produce con renovables sen custo de combustible. Neste modelo, o beneficio das renovables non repercute directamente nas facturas, senón que alimenta os marxes das grandes eléctricas. A reforma estrutural do mercado, reclamada dende fai anos por economistas heterodoxos e forzas de esquerdas, segue pendente.
A alternativa existe, e Galicia debería liderala. A aposta pola soberanía enerxética, o desenvolvemento das comunidades enerxéticas locais, o autoconsumo colectivo nos polígonos industriais e o impulso dunha empresa pública enerxética galega son propostas concretas que permitirían desligar o prezo da electricidade das especulacións do mercado mayorista. Mentres esas reformas non cheguen, os 112 €/MWh de hoxe seguirán sendo, para a pesca, a conserva e a automoción galega, un custo que se paga coa competitividade e co emprego.