O índice de referencia hipotecaria encadea o terceiro mes consecutivo ao alza e supera en 0,728 puntos o valor de hai un ano, disparando as cotas mensais de milleiros de fogares en Galicia
O Euríbor a 12 meses situouse este luns 22 de xuño de 2026 no 2,809%, segundo os datos provisionais da xornada, nunha xornada marcada polas renovadas tensións xeopolíticas en Oriente Próximo. A media mensual de xuño vai camiño de pechar nese mesmo nivel, o que supón un incremento de 0,728 puntos porcentuais respecto ao mesmo mes do ano pasado, cando o índice se situaba no 2,081%. Para as familias galegas con préstamos hipotecarios a tipo variable —que en España representan arredor do 40% do total—, a noticia é un golpe directo nos orzamentos domésticos que xa viñan moi tensos pola inflación e o encarecemento dos subministros básicos.
O impacto concreto na economía doméstica é doado de cuantificar. Para unha hipoteca media de 167.000 euros a 25 anos con Euríbor máis 0,75% de diferencial, a revisión anual suporá unhas 62 euros máis ao mes, o que equivale a case 741 euros extras ao ano. Para as revisións semestrais, o incremento rolda os 47 euros mensuais, é dicir, uns 283 euros extras no semestre. Cifras que, no cómputo dunha familia traballadora cun salario medio galego, representan un esforzo económico nada desprezable nun contexto de prezos elevados.
Detrás deste repunte do Euríbor atópase a política monetaria do Banco Central Europeo (BCE), que o pasado 11 de xuño elevou os tipos de interese en 25 puntos básicos, situándoos no 2,25%, a primeira subida en case tres anos. O organismo xustificou a decisión pola inflación, que no mes de maio acadou o 3,2% na eurozona, moi por riba do obxectivo do 2%, impulsada pola inestabilidade enerxética derivada do conflito en Oriente Próximo e o peche do Estreito de Ormuz. Lonxe de achegarse ao respiro que as familias hipotecadas agardaban, o ciclo monetario volve xirarse en contra dos máis vulnerables.
A tendencia alcista do Euríbor non é cousa de poucos días. O índice encadea xa o seu terceiro mes consecutivo ao alza, moviéndose en máximos que non se vían desde setembro de 2024. Pechou decembro de 2025 no 2,267%, subiu ata o 2,747% en abril de 2026 e chegou ao 2,804% en maio. Agora, xuño apunta a consolidarse na mesma cota. En termos de previsión, o escenario central para decembro de 2026 sitúase arredor do 3,122%, segundo os modelos de tendencia máis recentes, aínda que a incerteza xeopolítica introduce unha variábel difícil de calcular.
A situación non só afecta as revisións das hipotecas xa existentes. A nova produción hipotecaria en España caeu un 17,3% nos últimos seis meses, segundo datos do Banco de España, mentres os bancos axustan ao alza as súas ofertas tanto variables como mixtas para cubrirse ante o novo escenario. A entidade galega Abanca sitúase entre as tres que ofrecen o tipo variable máis competitivo do mercado estatal, o que resulta relevante para quen teña que renegociar ou subrogarse nestas semanas.
Dende a perspectiva social, o problema non é neutro nin homoxéneo. As mulleres, que en Galicia sofren maiores taxas de temporalidade laboral e salarios medios inferiores, son quen máis duramente acusa o incremento das cotas hipotecarias, ao contar con menor marxe de aforramento para absorber estes custos. Tamén as familias rurais, con inmobles de menor valor pero ingresos frecuentemente máis baixos, están nunha posición de vulnerabilidade específica ante este tipo de choques financeiros.
Os expertos en finanzas persoais apuntan varias saídas para quen teña revisión próxima: renegociar as condicións co banco mediante novación, subrogar a hipoteca a outra entidade con mellores condicións, amortizar capital de forma anticipada para reducir a base sobre a que se aplica o Euríbor ou, en casos extremos, estudar o cambio a tipo fixo. Non obstante, ningunha desas opcións está ao alcance de todos por igual, e quen máis o necesitan son frecuentemente quen menos marxe teñen para actuar.
O que está claro é que o Euríbor deixou de ser un indicador abstracto para converterse nun factor determinante da economía cotiá de milleiros de fogares galegos. A suba de tipos non é resultado de ningunha decisión tomada en Galicia nin no Estado, senón dunha política monetaria europea deseñada para combater a inflación con instrumentos que, como sempre, reparten o custo de forma desigual: quen máis paga a factura son as clases populares con hipotecas variables, non os grandes beneficiarios do incremento dos tipos, que son precisamente as entidades financeiras.