O Consello Galego de Relacións Laborais reúne patronal e sindicatos para constituír a comisión de mediación dun convenio que afecta a 18.000 traballadoras e traballadores
O sector siderometalúrxico da provincia de A Coruña vive esta tarde un dos momentos máis decisivos do conflito laboral que o ten en vilo desde hai meses. Ás 16.00 horas, na sede provincial da Inspección de Traballo e Seguridade Social da rúa da Gaiteira, patronal e sindicatos sentan por primeira vez baixo a figura dunha mediación formal convocada polo Consello Galego de Relacións Laborais para tentar desbloquear a negociación do convenio colectivo provincial da industria siderometalúrxica.
A convocatoria chega despois de que as tres centrais con representación na mesa —CIG-Industria, CCOO e UGT— aceptasen o proceso de mediación no marco do AGA, o procedemento de solución extraxudicial de conflitos laborais, activado a petición da propia patronal. O mediador designado é Demetrio Fernández, director territorial da Inspección de Traballo e Seguridade Social en Galicia, e o seu papel será o de achegar posicións entre as partes, non o de impor ningunha solución: a mediación non ten carácter vinculante e calquera proposta deberá ser valorada e aceptada libremente polos sindicatos e os empresarios.
O conflito arrastra meses de tensión e mobilización. Preto de 18.000 traballadoras e traballadores do sector na provincia —un universo que abrangue desde os estaleiros de Ferrol ata os concesionarios de automóbiles, pasando por pequenos talleres de toda a xeografía provincial— acumulan xa oito xornadas de folga que paralizaron a actividade do metal en A Coruña, Santiago e Ferrol. As manifestacións encheron as rúas das tres cidades, con máis dun milleiro de persoas na marcha de A Coruña da semana pasada.
As posicións das partes seguen moi afastadas. A patronal presentou en marzo unha proposta de prórroga do convenio para 2026 que incluía un incremento salarial do 3,5% con revisión ligada ao IPC. Os sindicatos, porén, denuncian que na práctica a oferta económica concreta que chegou á mesa de negociación non foi alén dun irrisorio 0,25% adicional a partir de 2027, unha cifra que desde a CIG cualificaron de “insulto” e desde UGT de “claramente insuficiente”. Para alén dos salarios, as centrais manteñen liñas vermellas sobre a vixencia temporal do convenio, a regulación da subcontratación e as condicións dos traballadores e traballadoras fixas discontinuas.
Desde a CIG, o secretario de comunicación advertiu que a organización esixe que a patronal acuda á reunión de hoxe cunha vontade real de desbloquear o conflito. O sindicato nacionalista é contundente: non permitirá que a mediación sexa un mecanismo para dilatar indefinidamente a negociación mentres as persoas traballadoras perden poder adquisitivo. “A intervención do AGA debe servir para dotar de celeridade un proceso que o empresariado estivo a entorpecer deliberadamente desde o primeiro día”, subliñou a central. Na mesma liña, CCOO criticou o “inmovilismo” da patronal e sinalou que esta pretende agocharse agora na figura do mediador para introducir concesións que debería ter levado directamente á negociación colectiva. Desde FICA-UGT, tamén se reprocharon á representación empresarial as numerosas oportunidades perdidas para avanzar ao longo dos últimos meses.
Como medida de presión paralela, e para evitar que a patronal utilice a mediación para desactivar as mobilizacións, os sindicatos xa teñen convocadas catro novas xornadas de folga: o 30 de xuño, o 2, o 7 e o 9 de xullo. A mensaxe é clara: a loita e o diálogo non se exclúen, pero tampouco o diálogo pode substituír as conquistas que a clase traballadora está a defender nas rúas.
A cautela sindical ten base histórica. A patronal xa suspendeu encontros con anterioridade e a súa estratexia, segundo denuncian as centrais, pasou en todo momento por estirar ao límite as conversacións sobre o novo estatuto provincial. Nunha reunión de máis de cinco horas celebrada o pasado día 15 de xuño, as negociacións concluíron sen ningún avance, deixando as conversas practicamente rotas.
A mesa de mediación de hoxe convértese así nun punto de inflexión de enorme relevancia para a clase traballadora galega. Se a patronal acode con propostas reais e se produce un achegamento de posicións, o AGA pode ser o camiño cara a un convenio digno que garanta salarios xustos, regule a precariedade e reforce os dereitos laborais. Se fracasa, a folga do metal en A Coruña agarda ser o verán máis combativo dos últimos anos nunha Galicia industrial que non está disposta a seguir cedendo.