A Comisión Europea reuniu en Bruxelas a institucións financeiras e gobernos para mobilizar capital privado cara á COP17 de outubro en Armenia.
A cinco meses da 17ª Conferencia das Partes do Convenio sobre Diversidade Biolóxica (CBD COP17), que se celebrará do 19 ao 30 de outubro en Ereván (Armenia), a Comisión Europea convocou o pasado 21 de maio en Bruxelas unha xuntanza clave para abordar o que se perfila como o maior obstáculo para a conservación global dos ecosistemas: a brecha anual de financiamento da biodiversidade, cifrada en 37.000 millóns de euros.
Baixo o título ‘Financiamento Privado da Biodiversidade — Da Política ao Portafolio: Desbloqueando Capital para a Natureza a través de Mecanismos Innovadores’, o evento reuniu preto de 100 representantes de institucións financeiras, organismos públicos e empresas privadas. O obxectivo central foi explorar vías concretas para escalar o investimento privado en biodiversidade, ante a evidencia de que o financiamento público atravesa unha situación de presión severa e non será suficiente por si só para reverter o declive dos ecosistemas.
O encontro prestou especial atención aos denominados ‘créditos de natureza’ e ao avance na implementación da Folla de Ruta cara aos Créditos de Natureza, adoptada pola Comisión en 2025, que busca crear unha nova fonte de financiamento para a conservación e restauración dos ecosistemas. Tamén se debateu como traducir as dependencias dos ecosistemas en métricas útiles para a xestión de portafolios financeiros, un paso fundamental para que os mercados privados poidan integrar a natureza na súa toma de decisións.
O Marco Global de Biodiversidade de Kunming-Montreal (GBF), aprobado na COP15 en decembro de 2022, comprometeu ás partes a xerar investimentos de 200.000 millóns de euros anuais para 2030 procedentes de todas as fontes. A UE, que asumiu 45 obxectivos propios para a implementación deste marco, incluídos os da Estratexia de Biodiversidade para 2030, reafirma o seu papel como actor central neste proceso.
Non obstante, a perspectiva crítica non pode estar ausente: a avaliación do IPBES sobre Empresas e Biodiversidade, publicada en febreiro pasado, subliña que as grandes corporacións e os actores financeiros teñen un poder inmenso para restaurar a natureza, mais tamén para destruíla. O documento esixe marcos legais robustos que garantan que a mobilización deste capital privado se faga de forma segura e efectiva, sen que os mecanismos de mercado se convertan nunha nova vía para o chamado ‘greenwashing’ ou para privatizar os bens comúns naturais.
Para Galicia, este debate ten implicacións directas. O país conta cun dos patrimonios naturais máis ricos da Península Ibérica, con ecosistemas mariños, fluviais e forestais de alto valor, precisamente os sectores —pesca, acuicultura, silvicultura— que sustentan boa parte da economía galega. A capacidade de acceder a mecanismos innovadores de financiamento para a conservación dos seus ecosistemas, sen ceder o control sobre os recursos naturais a fondos de investimento alleos ao territorio, será un dos grandes retos que as institucións galegas deberán afrontar no horizonte da COP17 e máis aló.
O CBD, un dos tres Convenios de Río, está en vigor desde o 29 de decembro de 1993 e ten como obxectivos a conservación da diversidade biolóxica, o uso sostible dos seus compoñentes e a distribución xusta e equitativa dos beneficios derivados dos recursos xenéticos.