Tres persoas denunciadas por extracción ilegal en zonas rochosas do litoral coruñés, nun operativo da UPA en colaboración coa Consellería do Mar e a confraría local

A loita contra o furtivismo pesqueiro nas costas galegas intensificouse este mes de xullo cun novo operativo da Unidade de Policía Nacional Adscrita (UPA) e o servizo de Gardacostas de Galicia, que se saldou co comiso de 13 quilos de percebe e a tramitación de tres denuncias por infracción da Lei de Pesca de Galicia na zona litoral da cidade da Coruña.

Segundo informaron as fontes policiais, o dispositivo, levado a cabo en colaboración coa confraría de pescadores da Coruña, identificou a tres persoas que realizaban labores de extracción furtiva en zonas rochosas do litoral, posteriormente dirixidas a un establecemento dedicado á venda de produtos do mar. O operativo enmárcase no reforzo que a UPA está a desenvolver xunto á Consellería do Mar nas últimas tempadas para frear a actividade dos furtivos en todas as súas fases: extracción, transporte, distribución e comercialización.

Unha ameaza directa á pesca artesanal

O percebe é un dos produtos mariños máis cotizados do litoral galego, cuns prezos no mercado que poden superar os 100 euros por quilo segundo a calidade e a temporada. Esta elevada cotización converteuno nunha presma irresistible para o furtivismo, unha actividade que non só supón unha competencia desleal para os profesionais do mar que cumpren escrupulosamente coas normativas, senón que ameaza directamente a sostibilidade dos bancos de percebe e outros recursos mariños bentónicos.

Os profesionais da pesca artesanal galega levan anos denunciando o impacto que o furtivismo exerce sobre os seus ingresos e sobre o futuro dos ecosistemas costeiros. A extracción furtiva, ademais de eludir os límites de captura e as cotas establecidas polas autoridades competentes, realízase frecuentemente en zonas de alto valor ecolóxico, contribuíndo á degradación dos hábitats rochosos que sustentan a biodiversidade mariña costeira.

Sen garantías sanitarias, un risco para o consumidor

Un aspecto particularmente grave do furtivismo pesqueiro é que o produto chega ao consumidor final sen pasar polos correspondentes controis sanitarios. O percebe extraído de forma ilegal non conta coas garantías fitosanitarias que esixe a lexislación vixente, tanto a europea como a galega, o que supón un risco engadido para a saúde pública. Este feito tamén prexudica aos establecementos que operan con legalidade, ao verse obrigados a competir contra un produto que elude os custos asociados ao cumprimento normativo.

A colaboración entre a UPA, Gardacostas, a Consellería do Mar e as confrarías de pescadores é, neste senso, unha fórmula que o Goberno galego vén reforzando nos últimos tempos. Dende o punto de vista da xestión pesqueira, a implicación das confrarías é especialmente relevante, xa que estas entidades coñecen en primeira persoa o estado real dos caladoiros e poden colaborar na identificación de actividades sospeitosas.

Economía sombria e soberanía alimentaria

O furtivismo pesqueiro non é só un problema ambiental ou unha cuestión de competencia desleal: inscríbese no ámbito máis amplo da economía sombria que afecta a sectores estratéxicos da economía galega. Galicia conta con máis de 5.000 embarcacións pesqueiras e un sector marítimo-pesqueiro que supón un pilar fundamental do PIB autonómico. Protexelo da depredación ilegal é, en última instancia, unha cuestión de soberanía económica e alimentaria.

A percepción xeral entre os axentes do sector é que, a pesar dos avances na loita contra o furtivismo, os recursos dedicados a esta labor seguen sendo insuficientes para cubrir a extensión do litoral galego, que supera os 1.600 quilómetros de costa. A densidade de vixilancia necesaria para controlar toda a franxa costeira, especialmente nas zonas de maior incidencia, require dun compromiso firme por parte da Xunta en materia de financiamento e dotación de medios.

Operativos como o desenvolvido na Coruña demostran a eficacia da acción coordinada, pero tamén poñen de relevo a necesidade de que estas actuacións non queden en episodios illados, senón que se convertan nunha estratemia permanente e estruturada de protección dos recursos mariños galegos.