A Comisión Europea propón tirar do Fondo de Axuste á Globalización tras os despedimentos en 20 empresas auxiliares do sector do vehículo eléctrico
A Comisión Europea propuxo este mércores mobilizar 6,5 millóns de euros do Fondo de Axuste á Globalización para Traballadores Desprazados (EGF) para apoiar case 1.900 persoas despedidas en Bélxica e en España. Desta cantidade, 3,2 millóns de euros destinaranse a atender as 671 traballadoras e traballadores que perderon o emprego en 20 empresas do sector do automóbil na provincia de Galicia.
Crise na cadea de valor do vehículo
O sector do automóbil galego encadea dificultades provocadas pola combinación de disrupcións comerciais e na cadea de subministración a nivel global, xunto coa reorientación masiva do investimento cara ás plataformas eléctricas. Este proceso de transición tecnolóxica está a deixar fóra do mercado laboral a miles de persoas en toda a industria auxiliar, especialmente en territorios como Galicia, onde Stellantis Vigo e o seu ecosistema de empresas provedoras concentran boa parte do emprego industrial.
Os despedimentos afectaron a traballadores e traballadoras de vinte empresas diferentes, o que evidencia a dimensión transversal da crise: non é un problema dunha soa fábrica, senón un impacto estrutural que percorre toda a cadea de valor do vehículo na nosa terra.
Medidas concretas de reinserción
O paquete de apoio, que a Xunta de Galicia cofinancia co 15% do custo total —480.900 euros—, inclúe un conxunto de medidas orientadas ao retorno ao emprego. Entre elas figuran a orientación laboral e o apoio á procura de traballo, formación en novas competencias, axudas ao desprazamento e apoio para persoas coidadoras de dependentes. Ademais, establécese un incentivo de reinserción laboral de 200 euros mensuais durante ata seis meses, destinado especialmente a persoas traballadoras de maior idade para que permanezan activas no mercado de traballo.
O 85% restante —2,7 millóns de euros— provén directamente da EGF. As autoridades españolas prevén iniciar a execución das medidas o 1 de setembro de 2026, pendente de que a proposta reciba luz verde do Parlamento Europeo e do Consello da UE.
Un fondo con alcance limitado
Desde a súa creación en 2007, o EGF mobilizou 737 millóns de euros en 192 casos para apoiar a máis de 185.000 persoas en 20 países membros. Trátase dun instrumento que complementa as políticas activas de emprego nacionais, aínda que os sindicatos e as organizacións de defensa dos dereitos laborais cuestionan con frecuencia se estas axudas son suficientes para responder á magnitude das transformacións produtivas en curso.
En maio de 2026, a EGF ampliou o seu ámbito de actuación: agora tamén pode financiar formación para traballadores e traballadoras en risco de despedimento, antes de que se produzan os despidos efectivos. Deste xeito, os estados membros poden solicitar apoio mentres as empresas aínda están en proceso de reestruturación.
A transición non pode ser en falso
Desde unha perspectiva crítica, cómpre subliñar que os 3,2 millóns de euros propostos para Galicia representan menos de 4.800 euros por persoa afectada, nunha contorna onde a reconversión cara ao vehículo eléctrico está a concentrarse nos grandes grupos industriais, mentres a cadea auxiliar e o emprego indirecto absorben os custos sociais da transición. A pregunta que urxe responder é se os poderes públicos —europeos, estatais e autonómicos— están a garantir que esta transición sexa xusta, ou se, pola contra, están a deixar que sexan as clases traballadoras as que paguen a factura da modernización produtiva.
En paralelo, a Comisión impulsou un programa piloto denominado Skills Guarantee, enmarcado na Unión de Competencias, que combina formación en postos de traballo con ofertas laborais concretas en sectores en crecemento. En xullo de 2026 lanzáronse seis proxectos piloto en dez países da UE para apoiar a máis de 1.000 traballadores en risco de desemprego.