O BCE agarda pechar a lexislación antes de fin de ano para lanzar o proxecto en 2029, nunha aposta pola autonomía estratéxica fronte ás redes de pagamento estadounidenses

O Parlamento Europeo aprobou o pasado 9 de xullo de 2026 o paquete lexislativo da moeda única que abre o camiño ao euro dixital, nun paso histórico para a soberanía monetaria do continente. Así o valora Piero Cipollone, membro do Comité Executivo do Banco Central Europeo (BCE), nunha entrevista concedida ao Jornal de Negócios, na que describe un proxecto que define como esencial para reducir a dependencia de infraestruturas de pagamento non europeas.

Tres institucións, un texto final

Tras o voto do Parlamento Europeo, queda agora por diante a negociación en triloxo entre a Comisión Europea, o Consello —que representa a posición conxunta dos Estados membros— e a Cámara parlamentaria. “Esperamos que o texto quede finalizado antes de remate de ano”, sinala Cipollone, quen engade que a aprobación case unánime —case o 70% dos eurodiputados votaron a favor— demostra que non se trata dun proxecto divisivo, a pesar das críticas iniciais dalgunhas familias políticas.

O calendario fixado polo BCE contempla o lanzamento da fase piloto en 2027 e a primeira emisión en 2029, sempre que a lexislación estea aprobada antes de finais de 2026. En caso de atraso lexislativo, Cipollone aclara que sería o calendario o que se revisaría, non o proxecto en si mesmo.

Autonomía estratéxica e fin da dependencia

Un dos argumentos centrais do BCE é de natureza xeopolítica: actualmente, dous terzos dos pagamentos con tarxeta en Europa son procesados por sistemas non europeos, principalmente estadounidenses. Trece dos vinte e un países da zona euro nin sequera contan con sistema de pagamento nacional propio. Esta realidade converte a infraestrutura de pagamentos nun talón de Aquiles en contextos de tensión internacional.

O euro dixital permitiría que cidadáns e empresas poidan realizar calquera tipo de pagamento en toda a Unión Europea a través de infraestrutura gobernada por institucións europeas, sen depender de redes privadas foráneas. Para os bancos emisores, isto tamén supón un aforro significativo: actualmente deben aboar comisións elevadas a estas redes internacionais cada vez que procesan un pagamento.

Pagamentos sen internet nin fronteiras

O euro dixital incorporará unha funcionalidade inédita: os pagamentos sen conexión a internet, realizables simplemente achegando dous dispositivos móbiles. Cipollone pon como exemplo o apagón eléctrico que afectou España e Portugal en 2025: de existir nese momento o euro dixital, a cidadanía podería ter continuado a realizar pagamentos dixitais mesmo sen rede. Esta característica pode resultar especialmente relevante para territorios con cobertura deficiente, como moitas zonas rurais de Galicia.

O directivo do BCE tamén subliña que as aplicacións existentes, como o MB WAY portugués, poderán integrar as funcionalidades do euro dixital sen necesidade de substituílas. Os bancos actuarán como distribuidores, e entidades como SIBS —propietaria de MB WAY— poderían beneficiarse dun instrumento que amplía a utilidade dos seus produtos a escala continental.

Límites de saldo e estabilidade financeira

A lexislación en negociación establecerá un teito para o saldo de euros dixitais que cada cidadán poderá manter. As simulacións publicadas polo BCE a petición do Parlamento Europeo manexan franxas de entre 500 e 3.000 euros, sen que se detectasen riscos relevantes para a estabilidade financeira en ningún dos escenarios analizados, nin sequera nos máis extremos. Ademais, os pagamentos que superen ese límite poderán realizarse grazas á vinculación automática coa conta bancaria do usuario.

Máis de 50 bancos e empresas de pagamento europeos presentaron xa a súa candidatura para participar na fase piloto, o que Cipollone interpreta como un sinal inequívoco de confianza do sector financeiro privado no proxecto. O BCE anunciaría esta semana as entidades seleccionadas.

Un dereito cidadán, non só tecnoloxía

Fronte á decisión dos Estados Unidos de abandonar o dólar dixital, a Unión Europea aposta por garantir o dereito da cidadanía a usar diñeiro público na economía dixital. O euro dixital non pretende substituír as stablecoins privadas emitidas baixo lexislación europea —quen queira usalas poderá facelo—, senón asegurar que sempre exista unha alternativa pública, segura e accesible para toda a poboación. En palabras de Cipollone: “O noso traballo é garantir que os cidadáns sempre teñan a opción de pagar dixitalmente usando o diñeiro emitido e respaldado polo seu banco central”.

Para Galicia e o conxunto da Eurorregión Galicia-Norte de Portugal, a chegada do euro dixital podría supor un impulso concreto á integración económica transfronteiriza, facilitando os intercambios comerciais e os desprazamentos cotidiáns dunha poboación que historicamente operou a ambos lados dunha fronteira que o euro xa diluíu en parte, pero que os sistemas de pagamento aínda non fixeron desaparecer do todo.