Tras o repunte ao 3,2% en maio e o alivio ao 2,8% en xuño, os mercados agardan o flash do IPC de xullo antes da reunión do Consello de Goberno do 23-X

A economía galega, como o resto da eurozona, afronta en xullo un momento de inflexión crítica en política monetaria. O Banco Central Europeo (BCE) reunirá o seu Consello de Goberno o vindeiro 23 de xullo para decidir se mantén ou modifica os tipos de interese, nunha xuntanza que estará condicionada polo dato flash do índice de prezos ao consumo (IPC) de xullo da eurozona, aínda pendente de publicación por Eurostat. O resultado desta ecuación inflacionaria determinará directamente o custo do diñeiro para familias e empresas galegas durante os próximos meses.

Un ciclo alcista sen precedentes en tres anos

Para entender o que está en xogo, cómpre repasar a traxectoria recente. A inflación da eurozona escalou ao 3,2% en maio de 2026, o nivel máis alto desde setembro de 2023, impulsada polo encarecemento enerxético derivado do conflito en Oriente Próximo. Os custos de enerxía disparáronse un 10,8%, o incremento máis pronunciado desde febreiro de 2023, mentres a inflación de servizos aceleraba ao 3,5% e a taxa subxacente subía ao 2,6% desde o 2,2% de abril. Un panorama que levou ao BCE a actuar.

En resposta, o Consello de Goberno aprobou o 11 de xuño unha subida de 25 puntos básicos nos tipos oficiais, situando a facilidade de depósito no 2,25%, as operacións principais de financiamento no 2,40% e a facilidade marxinal de crédito no 2,65%. Foi o primeiro movemento ao alza en case tres anos, xustificado pola presión enerxética e xeopolítica. A presidenta Christine Lagarde defendeu a medida como un axuste preventivo, advertindo de que a inflación non se reconducirá cara ao obxectivo do 2% ata o segundo semestre de 2027.

O alivio de xuño e o que depende de xullo

Con todo, xuño trouxo unha sorpresa favorable: o IPC da eurozona moderouse ata o 2,8%, catro décimas menos que en maio e por baixo das expectativas do mercado, que agardaban un 3%. A inflación enerxética recuou ao 8,7%, apoiada pola reapertura parcial do estreito de Ormuz e a consiguiente caída do prezo do petróleo. A inflación de servizos tamén se moderou ao 3,2% e a taxa subxacente baixou ao 2,4%. Aínda así, a cifra segue estando oito décimas por riba do obxectivo do BCE.

Este dato de xuño deitou auga fría sobre as expectativas de nova subida en xullo. Segundo a análise de CaixaBank Research, os mercados financeiros chegaron a dar apenas un 5% de probabilidade a unha posible subida de tipos na reunión do 23 de xullo, aínda que seguen apuntando a un próximo incremento en setembro. O BCE, pola súa banda, mantén o seu enfoque dependente dos datos sen comprometerse con ningunha senda concreta de tipos. Neste contexto, o dato do IPC de xullo, que Eurostat publicará nos días previos á reunión, converterase no principal factor determinante.

España e Galicia, entre as máis expostas

O impacto desta política monetaria non é neutral para Galicia. España mantivo en xuño a inflación armonizada máis alta entre as catro grandes economías da eurozona, cun 3,6%, mentres Alemaña baixaba ao 2,4% e Francia ao 2,0%. É ademais a única das grandes que non rexistrou descenso en xuño. Nun territorio como Galicia, onde predomina o tecido de pequena e mediana empresa, o sector primario, a industria conserveira e a construción naval, o encarecemento do crédito ten consecuencias directas: maiores custos de financiamento para as cooperativas do sector agroalimentario, presión nas hipotecas variables de miles de fogares traballadores e encadrece o acceso ao crédito para o investimento produtivo.

A política do BCE responde á lóxica dun organismo deseñado para defender a estabilidade de prezos —e con ela, os intereses do capital financeiro— sen mandato para protexer o emprego nin o benestar social. A subida de tipos actúa como un freo sobre a demanda interna, pero non ataca as causas reais da inflación actual, que son enerxéticas e xeopolíticas, alleas ao consumo das clases populares. Mentres os beneficios da banca se disparan coa suba do euríbor, as familias galegas con hipotecas variables seguen a absorber o impacto dunha política monetaria que non foi deseñada para elas.

O BCE en encrucillada: datos ou doutrina

O gobernador do Banco Nacional de Bélxica, Pierre Wunsch, recoñeceu publicamente que «o escenario cambiou de forma substancial desde a reunión de xuño», abrindo a porta a que o BCE poida pausar o ciclo alcista. Con todo, advertiu de que podería ser necesaria outra subida posterior, aínda que non necesariamente en xullo. A clave estará en se o dato do IPC de xullo confirma a tendencia desinflacionaria de xuño ou se, pola contra, a volatilidade enerxética volveu alimentar os prezos durante o mes estival. As previsións do Eurosistema sitúan a inflación media en 2026 no 3,0%, lixeiramente por baixo dos escenarios que manejaba o BCE en xuño. Para Galicia, o mellor escenario posible é que os datos de xullo reforcen a pausa, aliviando así a presión sobre un tecido produtivo que leva meses sufrindo os efectos dun diñeiro cada vez máis caro.