A terceira poxa do CIAM de Mabegondo esgotou a totalidade do lote, con prezos un 55% por riba da saída, reafirmando o valor da mellora xenética pública desta raza autóctona.

O Centro de Investigacións Agrarias de Mabegondo (CIAM), en Abegondo, acolleu este mércores a terceira edición da poxa pública de gando de raza Rubia Galega, cunha xornada que rematou coa adxudicación da totalidade dos 44 animais dispoñibles a 19 explotacións gandeiras, por un importe global de 146.150 euros. O resultado supón un incremento do 55% sobre o prezo de saída, unha cifra que evidencia a alta demanda que existe no sector gandeiro galego por exemplares derivados de programas de selección xenética de titularidade pública.

A peza máis valorada da xornada foi unha femia xestante, que alcanzou os 5.550 euros, confirmando que o mercado recoñece e prima a calidade xenética dos animais criados e seleccionados polo CIAM. En total, inscribíronse 47 explotacións interesadas no proceso, o que evidencia que a oferta quedou moi por baixo da demanda real do sector.

Os fondos recadados, segundo a Consellería do Medio Rural, destinaranse a reforzar as liñas de investigación xenética da raza no propio CIAM, creando así un ciclo virtuoso no que os resultados da investigación pública se reinvisten na mellora do coñecemento aplicado ao sector primario galego.

O CIAM alberga un dos rabaños de Rubia Galega máis relevantes de Galicia, integrado no programa oficial de selección da raza. O traballo desenvolvido neste centro público céntrase na recuperación das aptitudes maternais da raza —historicamente moi valoradas pero progresivamente esquecidas en favor de criterios produtivistas—, na preservación da variabilidade xenética e na mellora das prestacións produtivas en condicións de sustentabilidade. Esta orientación investigadora contrasta con moitos modelos gandeiros industriais que priorizan a produtividade a curto prazo en detrimento da biodiversidade xenética e do benestar animal.

A Rubia Galega é unha raza autóctona de profundo arraigo no territorio galego, adaptada ao clima e ás condicións do país, e cun enorme potencial tanto para a produción de carne de calidade como para o mantemento do tecido gandeiro rural. A súa conservación e mellora responde a un modelo de desenvolvemento ligado á terra, ás economías locais e á soberanía alimentaria, valores que desde este xornal consideramos estratéxicos para o futuro de Galicia.

Iniciativas como esta poxa demostran que a investigación pública aplicada ao sector primario non só é economicamente rendible, senón que tamén cumpre unha función social e ambiental esencial: conservar o patrimonio xenético autóctono, mellorar a viabilidade das explotacións familiares e garantir que o coñecemento xerado coa inversión colectiva retorna ao conxunto da sociedade galega. A pregunta que cómpre formular é por que este tipo de iniciativas seguen sendo a excepción e non a regra na política agraria do país.