O 16,2% de docentes interinas en Galicia contrasta co 48,9% de Navarra, mentres CSIF convoca mobilizacións para setembro en defensa da escola pública
O sistema educativo público español chega ao final do curso 2025-2026 cun dos seus problemas estruturais máis graves lonxe de resolverse: a interinidade docente sitúase no 28% de media estatal, segundo datos procesados pola Central Sindical Independiente y de Funcionarios (CSIF) a partir de fontes oficiais. Nin as oposicións convocadas en 2025 e 2026, que supoñen preto de 40.000 prazas, conseguirán reducir de forma significativa esta taxa, que continuará en cifras similares cando se retomen as clases en setembro.
Neste contexto, Galicia presenta un comportamento diferenciado. Cun 16,2% de interinidade actual —5.511 docentes interinas sobre un total de 33.999—, é a comunidade autónoma con menor temporalidade de todo o Estado. As estimacións de CSIF apuntan a que, tras executar as oposicións previstas e incorporar as xubilacións, ese porcentaxe podería baixar ao 11,9% en setembro de 2026. Estes datos, se ben non eliminan a precariedade, sitúan o sistema educativo galego nunha posición comparativamente mellor que territorios como Navarra (48,9%), Aragón (45,7%) ou o País Vasco (44,4%), onde case a metade do claustro traballa en condicións de temporalidade.
Porén, que Galicia sexa a menos mala non significa que o seu profesorado estea a salvo das deficiencias xerais dun sistema con profundas necesidades de financiamento e de mellora das condicións laborais. CSIF denuncia que a lexislatura está a pecharse sen avances reais para as traballadoras e traballadores da ensinanza: o Estatuto Docente segue bloqueado, a equiparación retributiva entre comunidades autónomas é aínda unha promesa incumprida e a lei de redución de ratios e horarios —a única norma aprobada— non comezará a aplicarse ata o curso 2027-2028, un ano máis tarde do acordado cos sindicatos, con despregamento completo previsto para 2031-2032.
O sindicato convocou un calendario de mobilizacións para o inicio do próximo curso. A primeira acción terá lugar o 16 de setembro en Madrid, con unha concentración fronte ao Ministerio de Educación, Formación Profesional e Deportes. CSIF non descarta convocar folga se non se producen avances nas negociacións.
Outro problema en alza é a crecente complexidade das aulas. O alumnado con Necesidade Especial de Apoio Educativo (ACNEAE) triplicouse desde o curso 2011-2012 e supón xa o 17,4% nos centros públicos, fronte ao 3% nos privados, unha fenda que evidencia como a escola pública asume de forma desproporcionada a atención á diversidade sen os recursos necesarios. O alumnado con Trastornos do Espectro Autista multiplicouse por seis neste período, pasando de 19.023 a 107.977 estudantes. Ao mesmo tempo, o alumnado en situación de vulnerabilidade socioeducativa incrementouse nun 1.104%, convertíndose na categoría máis numerosa dentro das necesidades especiais.
CSIF reclama unha dotación estrutural de especialistas en Pedagoxía Terapéutica, Audición e Linguaxe e Orientación Educativa, e esixe que o Estatuto Docente fixe ratios máximas de atención especializada. Entre as medidas urxentes que o sindicato demanda ao Goberno central e ás comunidades autónomas figuran a redución da interinidade ao 8% mediante convocatorias anuais, un Plan Nacional de Equiparación Retributiva Docente, a redución efectiva das ratios de aula con prazas estruturais permanentes e un incremento progresivo do gasto en educación pública ata alcanzar o 7% do PIB.
A perspectiva de ciclo electoral —con comicios nacionais e autonómicos no horizonte— alimenta o temor de que as reformas estruturais queden paralelas de novo, coa educación pública e o seu profesorado pagando, un curso máis, o prezo da parálise política.