As actas do FOMC de xuño revelan un xiro hawkish sen precedentes: o mercado desconta xa máis de 36 puntos básicos de endurecemento en 2026, cun impacto directo sobre a financiación exportadora e os custos enerxéticos da nosa economía.
A Reserva Federal dos Estados Unidos publica este mércores as actas da reunión do FOMC celebrada os días 16 e 17 de xuño de 2026, a primeira presidida por Kevin Warsh tras substituír en maio a Jerome Powell. O documento, que os mercados analizarán ao milímetro, chegará nun momento en que as expectativas de endurecemento monetario se disparan e as consecuencias para a economía galega comezan a tomar forma concreta.
A reunión de xuño supuxo un punto de inflexión. Por unanimidade dos doce membros votantes, o FOMC decidiu manter o tipo de referencia dos fondos federais no rango do 3,50%-3,75%, pero o que realmente sacudiu aos mercados non foi a decisión en si, senón o que a rodeou. O chamado ‘diagrama de puntos’ —a proxección anónima das expectativas de cada membro sobre os tipos— borrou calquera referencia a futuros recortes este ano e abriu a porta a subidas. Concretamente, nove dos dezaoito funcionarios que presentaron proxeccións sitúan o tipo por riba do nivel actual a finais de 2026, e seis deles apuntan incluso a dúas subidas de 25 puntos básicos. A proxección mediana elévase ao 3,8%, case dous décimos por riba do nivel actual.
Igualmente reveladora foi a reescritura do comunicado oficial. O texto, notablemente máis curto que os do seu predecesor, eliminou toda referencia a un sesgo cara ao afrouxamento monetario. Warsh xustificouno cunha frase que define ben a súa filosofía: a nova declaración «simplemente dá os feitos, na mellor medida do noso criterio». Nin máis nin menos. Sen orientación futura, sen sinalización de camiños posibles. Un silencio que, paradoxicamente, fala máis alto que calquera discurso.
O contexto macroeconómico que alimenta este xiro non é casual. A inflación PCE proxectada para finais de 2026 elévase ao 3,6%, case un punto por riba do previsto en marzo; a subyacente sitúase no 3,3%. A guerra en Oriente Medio, coa presión enerxética que conleva, é o principal factor detrás desta revisión. Beth Hammack, presidenta da Reserva Federal de Cleveland e membro votante do FOMC en 2026, lanzou a advertencia máis explícita: «A inflación é alta e vai en aumento. Se as tendencias recentes continúan, pronto podería ser apropiado actuar». O mercado tomou nota: o CME FedWatch desconta actualmente máis de 36 puntos básicos de endurecemento acumulado para o conxunto do ano, con máis dun 60% de probabilidade de subida en outubro ou decembro.
A próxima reunión do FOMC, prevista para os días 28 e 29 de xullo, non incluirá diagrama de puntos nin rolda de prensa obrigatoria, o que reduce as señais dispoñibles e incrementa a incerteza. Warsh podería aproveitar ese silencio institucional para preparar o terreo cara á reunión de setembro, que si inclúe ambos elementos. Ou podería sorprender cunha subida que hoxe apenas desconta o mercado entre un 15% e un 20% de probabilidade. As actas deste mércores serán, neste contexto, a primeira fiestra real ao debate interno do comité.
Para Galicia, o que aconteza na Fed non é un asunto de economistas de Wall Street. É unha realidade que aterriza nos despachos das pemes exportadoras, nas liñas de produción de Stellantis en Vigo e nas cargas financeiras das cooperativas agroalimentarias. A economía galega presenta xa unha vulnerabilidade estrutural ante o endurecemento monetario global: as comunidades do norte con maior peso industrial e exportador son, precisamente, as que afrontan maior exposición ao deterioro do contexto internacional, cunha combinación de encarecemento enerxético, debilidade da demanda europea e tensións nas cadeas de subministro que actúa como multiplicador dos efectos negativos.
O sector do automóbil, que representa o 22% das exportacións galegas e rexistrou un crecemento do 5,2% en 2025, e as manufacturas téxtiles e agroalimentarias —primeiro sector exportador co 27% do total— serán os que máis sentirán o encarecemento do crédito en dólares e a apreciación do billete verde que adoita acompañar os ciclos de subidas da Fed. A financiación do comercio exterior denomínase maioritariamente en dólares, polo que calquera movemento ao alza dos tipos americanos repercute directamente nos custos de operación das empresas galegas nos mercados internacionais.
A iso engádese o efecto indirecto a través dos prezos da enerxía. Nunha economía industrial como a galega, onde as cooperativas e as pemes soportan os custos enerxéticos con escasa capacidade de cobertura, o mantemento de tipos elevados nos EUA tende a presionar ao alza as cotizacións do petróleo en dólares e a retroalimentar a inflación de custos que xa padecen as fábricas galegas. As previsións de CaixaBank Research apuntan a un crecemento do PIB galego do 2,3% en 2026, lixeiramente por baixo da media estatal, e advirten de que «calquera mellora nas exportacións podería verse obstaculizada pola debilidade da economía europea e as tensións xeopolíticas e comerciais». Un endurecemento monetario nos Estados Unidos non fará senón agravar ese escenario.
As actas de xuño dirán hoxe canto de profundo foi o debate interno na Fed. Pero o que xa non admite dúbida é que a era Warsh marca un cambio de época na política monetaria americana, e Galicia —terra exportadora, industrial e enerxeticamente dependente— non pode permitirse miralo desde a baranda.