O PIB español crecerá un 2,4% en 2026 segundo Bruxelas, fronte ao 0,9% da zona euro, mentres Galicia encadea cinco anos seguidos medrando por riba do 2%
Nun contexto europeo marcado pola ralentización económica, o choque enerxético derivado do conflito en Oriente Medio e a debilidade manufactureira de Alemaña e Francia, España resiste como a grande economía da Unión Europea que máis crecerá en 2026. As Previsións Económicas de Primavera da Comisión Europea, publicadas o pasado mes de maio, sitúan o crecemento do PIB español nun 2,4% para o ano en curso, a única revisión ao alza que Bruxelas fixo entre os grandes socios comunitarios nun panorama de recortes xeralizados. A zona euro, pola súa banda, apenas avanzará un 0,9% e o conxunto da UE un 1,1%, cifras que case triplica a economía española.
A distancia non é menor. Mentres Alemaña e Francia loitan contra a atonía industrial e a caída da confianza das familias, España consolida un modelo de crecemento sustentado na demanda interna —consumo privado e investimento— e no turismo. Segundo a Comisión Europea, a demanda interna seguirá liderando a expansión tanto en 2026 como en 2027, impulsada pola creación continuada de emprego e a mellora do poder adquisitivo das familias. A taxa de paro caerá por baixo do 10% por primeira vez desde 2008, situándose no 9,9% ao remate deste exercicio.
Non obstante, o diagnóstico non está exento de sombras que merecen atención crítica. A inflación repuntará ata o 3% en 2026 pola suba dos prezos enerxéticos, o que erosiona a capacidade real de compra dos fogares con menor renda e sitúa a presión sobre as clases traballadoras nunha encrucillada. O sector exterior, ademais, contribuirá negativamente ao crecemento, pois as exportacións de bens resisten mal a debilidade dos socios comerciais europeos e as secuelas das tensións arancelarias de 2025.
Galicia, pola súa parte, xoga no mesmo equipo das economías máis dinámicas do continente, aínda que cunha brecha estrutural que non se pode ignorar. O II Informe de Conxuntura Socioeconómica do Foro Económico de Galicia, presentado en Santiago de Compostela o pasado 1 de xullo, confirma que o PIB galego avanzou un 2,4% interanual no primeiro trimestre de 2026, só tres décimas por baixo do conxunto do Estado pero moi por riba do 0,7% da UE e do exiguo 0,3% da zona euro. En termos trimestrais, Galicia mesmo mellora a evolución española, cun crecemento do 0,7% fronte ao 0,6% estatal.
O director do Foro Económico, Santiago Lago, cualificou a Galicia como “unha das locomotoras” da UE, aínda que con cautela: a dinámica demográfica continúa sendo o principal lastre para a convergencia plena coa media española. Galicia acumula cinco anos consecutivos de crecemento por riba do 2,4%, o que a sitúa por encima da media europea, pero a poboación envellecida —cunha media de idade próxima aos 50 anos e 2,7 millóns de habitantes, cifra similar á de hai 70 anos— limita o seu potencial.
Os motores do crecemento galego en 2026 son a demanda interna e os fondos europeos Next Generation. A construción lidera os sectores en expansión, mentres o sector pesqueiro e das conservas consolida un peso crecente na estrutura produtiva. O emprego xera sinais mixtas: créanse postos de traballo, e todo o emprego asalariado novo no primeiro trimestre foi indefinido; porén, un PIB crecendo ao 2,4% só xera un 1,1% máis de postos de traballo, unha ineficiencia que o economista Fernando González Laxe chama a superar. Con todo, o emprego feminino rexistra un avance do 3,9%, moi por encima do 1% masculino, un dato que apunta a un cambio estrutural no mercado laboral galego que merece ser recoñecido e apoiado con políticas activas.
A gran pregunta que paira sobre este ciclo expansivo é a súa sostibilidade. O Foro Económico alerta de que a economía galega deberá prepararse para un escenario no que os fondos europeos perderán protagonismo no marco financeiro 2028-2034, con recortes previstos en cohesión e no sector primario. A debilidade da industria manufactureira —o único sector que retrocede en emprego— e a excesiva concentración das exportacións nun número reducido de empresas e sectores son vulnerabilidades estruturais que o crecemento actual non está a resolver.
O reto non é só crecer; é que ese crecemento se traduza en mellores salarios, maior produtividade e máis xustiza distributiva. O peso das rendas salariais no PIB galego (44,4%) segue moi por baixo da media española (48,6%), e o desemprego de longa duración aumenta en Galicia mentres baixa no conxunto do Estado. Crecer máis ca Europa está ben. Construír un modelo económico máis xusto, máis industrial e máis autónomo sería mellor.