O informe anual de Eurostat revela avances na intensidade dixital das empresas europeas, pero expón fendas importantes na integración de criterios ecolóxicos.
A dixitalización avanza a pasos firmes nas empresas europeas, mais a súa translación en prácticas realmente sostibles segue sendo un reto pendente. Así o pon de manifesto a edición 2026 do informe ‘Dixitalización en Europa’, publicado por Eurostat, a oficina estatística da Unión Europea, que ofrece un panorama detallado sobre como as empresas do continente están integrando —ou non— as tecnoloxías dixitais cunha perspectiva ambiental.
Segundo os datos recollidos en 2025, o 72% das empresas da UE xa alcanzou un nivel básico de intensidade dixital, o que implica o uso de tecnoloxías fundamentais como conexión rápida a internet, ferramentas de comercio electrónico ou servizos na nube. O 95% das empresas conta con acceso a banda larga, e o 64% utiliza redes sociais, un salto notable se se compara co 37% rexistrado en 2015. Con todo, o comercio electrónico mantense nun nivel relativamente modesto: só o 25% das empresas realiza vendas en liña, aínda que estas representan xa o 19% da súa facturación total.
No ámbito da ciberseguridade, os datos de 2024 amosan que o 93% das empresas empregaba polo menos unha medida de protección TIC, e o 53% celebraba reunións en liña con regularidade. Cifras que apuntan a unha normalización das ferramentas dixitais no tecido empresarial europeo.
Porén, o capítulo máis revelador do informe é o que atinxe á sostibilidade ambiental. Só o 30% das empresas da UE utilizou en 2025 solucións TIC orientadas a reducir o consumo de materiais, aforrar enerxía ou aumentar a eficiencia do reciclaxe nos seus procesos produtivos. Bélxica (42%) e Dinamarca (40%) lideran esta transición ecolóxica dixital, mentres que Hungría (16%) e Bulgaria (13%) quedan moi por baixo da media.
O informe tamén alerta sobre o reverso oscuro da dixitalización: os centros de datos, as redes e os dispositivos conectados xeran unha pegada de carbono crecente, e a substitución frecuente de equipamentos alimenta o problema dos residuos electrónicos. Con todo, Eurostat sinala que o sector TIC da UE vén reducindo a súa contribución ás emisións de gases de efecto invernadoiro nos últimos anos, malia o seu crecemento continuado.
No que respecta á xestión dos equipamentos obsoletos, o 77% das empresas recorre a programas de recollida ou reciclaxe de residuos electrónicos, o 49% almacénaos e só o 29% opta por vendelos, devolvelos ou doalos. Uns datos que evidencian marxes de mellora considerables na economía circular aplicada ao sector dixital.
Para Galicia, estes datos teñen unha lectura específica. O tecido produtivo galego, con forte presenza de pemes nos sectores primario, manufactureiro e de servizos, enfronta o reto de non quedarse atrás na transición dixital, pero tamén de non reproducir un modelo de dixitalización acrítico que priorice a eficiencia corporativa sobre os dereitos laborais, a sostenibilidade real ou a soberanía tecnolóxica. A aposta por ferramentas dixitais de código aberto, por centros de datos alimentados con enerxías renovables e por políticas públicas que apoien ás cooperativas e empresas de economía social na súa modernización tecnolóxica debería estar no centro do debate.
A Xunta de Galicia e o IGAPE teñen ante si a responsabilidade de deseñar incentivos que non beneficien unicamente ás grandes corporacións, senón que garantan que a dixitalización sostible chegue tamén ás pequenas empresas, ao rural e aos sectores máis vulnerables da economía galega.