O Ministerio de Traballo presiona para levar a reforma ao Consello de Ministros o 21 ou o 28 de xullo, malia o informe en contra do Consello de Estado
O Ministerio de Traballo e Economía Social, baixo a dirección de Yolanda Díaz, moveuse nos últimos días con urxencia para sacar adiante a reforma do rexistro de xornada laboral antes de que chegue agosto. A meta é levala ao Consello de Ministros o martes 21 de xullo e, se non se logra, o 28 do mesmo mes. Así o trasladou o propio departamento aos presentes na reunión celebrada esta semana para tratar a transposición da directiva de transparencia salarial, segundo confirmaron fontes coñecedoras do proceso. O secretario de Estado de Traballo, Joaquín Pérez Rey, tamén o verbalizou publicamente na rolda de prensa na que se presentaron os últimos datos de desemprego.
A presión do Ministerio responde en boa medida ao ultimato lanzado polos sindicatos CCOO e UGT, que advertiron ao Goberno de que non asinarán ningún novo acordo se esta reforma non se concreta antes das vacacións de verán. Para as organizacións sindicais, a nova norma é imprescindíbel para combater o que cualifican de “lacra”: o traballo non remunerado. En Galicia, segundo datos da Enquisa de Poboación Activa correspondentes a 2025 e denunciados por CCOO, as traballadoras e os traballadores realizaron de media 122.186 horas semanais extraordinarias non pagadas. As persoas empregadas afectadas perderon preto de 7.600 euros anuais, 300 máis que a media estatal. A nivel do Estado, a cifra ascende a máis de 2,8 millóns de horas extra non retribuídas cada semana, segundo o propio Ministerio.
A reforma, que se canalizará mediante Real Decreto e non a través dunha lei, introduce a obrigatoriedade do fichaxe dixital para todas as empresas, con independencia do seu tamaño ou sector. Quedan expresamente prohibidos os métodos tradicionais de rexistro, como as follas de papel ou as planillas de Excel. O novo sistema deberá ser obxectivo, fiable e accesíbel en tempo real, coa posibilidade de que a Inspección de Traballo poida consultar os rexistros de forma telemática e sen necesidade de requerimento previo. Ademais, calquera modificación dos asientos realizados precisará da autorización da persoa traballadora afectada, e os datos deberán conservarse durante catro anos.
Para os sectores estratéxicos da economía galega, o impacto será especialmente significativo. A pesca, a hostalería, a industria manufactureira —incluído o complexo automobilístico de Vigo e o téxtil de Inditex— e os servizos acumularán novas obrigas de cumprimento. Trátase precisamente dos sectores onde a precariedade horaria é máis pronunciada e onde a cultura do rexistro informal está máis arraigada. Para o pequeno e mediano empresariado galego, que constitúe a columna vertebral do tecido produtivo do país, o custo da adaptación tecnolóxica non é un asunto menor: será necesario implantar software especializado, formar ao persoal e elaborar protocolos de organización consensuados coa representación sindical.
Sen embargo, o proceso non está exento de obstáculos. O Consello de Estado emitiu o 23 de marzo de 2026 un informe desfavorábel no que criticou, entre outras cuestións, a falta de adecuación sectorial da norma, a carga administrativa extra que suporá para as pemes e o feito de que se pretenda aprobar mediante Real Decreto en lugar dunha norma con rango de lei. Os Ministerios de Economía e de Función Pública tamén elevaron reparos ao texto. A pesar diso, Traballo anunciou que continuará adiante coa reforma incorporando axustes “mínimos”, sen detallar cales, e mantén a vía do decreto.
Desde a óptica das traballadoras e traballadores galegos, esta reforma chega tarde pero é necesaria. O sistema implantado en 2019, que xa obrigaba ao rexistro diario da xornada, demostrou ser insuficiente na práctica. A propia Inspección de Traballo detectou deficiencias sistemáticas nos métodos de rexistro utilizados por numerosas empresas, e o 39% das horas extraordinarias realizadas en Galicia seguían sen ser cotizadas nin pagadas, segundo os datos de CCOO. A nova norma busca que o rexistro “sirva para algo” e non sexa, nas palabras do secretario de Estado, un simple instrumento para evitar multas.
A reforma ten tamén unha dimensión de xénero que non se pode ignorar. Son as mulleres as que padecen de forma desproporcionada as consecuencias do traballo non declarado e das xornadas que se prolongan sen recoñecemento nin retribución, especialmente nos sectores de hostalería, comercio e coidados, con alta presenza feminina en Galicia. Un rexistro dixital fiable e inalterable é, en definitiva, unha ferramenta de xustiza laboral e de igualdade real. O reto agora é que a norma que saia do Consello de Ministros non sexa un compromiso baleiro, senón un instrumento efectivo ao servizo das persoas que traballan.