A conselleira Ángeles Vázquez entrega diplomas a menores en Outeiro de Rei mentres o 85% das repoboacións se concentran na provincia de Lugo

A Xunta de Galicia volveu reivindicar este venres un modelo de pesca fluvial sostible que integre a colaboración do sector pesqueiro coas accións da administración autonómica para protexer os ecosistemas dos ríos galegos. Con todo, os datos que acompañaron o discurso oficial revelan unha realidade preocupante: a idade media das persoas que practican a pesca fluvial en Galicia sitúase entre os 50 e os 70 anos, unha fenda xeracional que pon en risco a continuidade desta actividade e, con ela, o modelo de custodia ambiental que representan as entidades colaboradoras.

A conselleira de Medio Ambiente e Cambio Climático, Ángeles Vázquez, presidiu en Outeiro de Rei (Lugo) a entrega de diplomas a 15 rapazas e rapaces de entre 6 e 13 anos que participaron este ano nas actividades formativas organizadas polo club de pesca Os Troiteiros. O acto serviu para poñer en valor o traballo das 66 entidades colaboradoras de pesca fluvial existentes en Galicia, coas que a Xunta mantén convenios de colaboración que permiten a xestión e protección de máis de 685 quilómetros de tramos fluviais.

Tras o acto en Outeiro, a conselleira desprazouse ata o río Pambre, en Palas de Rei, para asistir á solta de máis de 3.000 alevíns de troita común procedentes da piscifactoría do Veral. Esta acción enmárcase nun programa máis amplo de repoboación piscícola: só en 2025, o departamento autonómico liberou en toda Galicia máis de 387.000 alevíns de troita común, dos cales o 85% foron soltos en ríos da provincia de Lugo, o que reflicte a concentración de esforzos neste territorio.

A administración galega defende a pesca sen morte como modalidade prioritaria para a conservación dos recursos piscícolas, e aposta pola formación xuvenil como ferramenta de renovación xeracional. Con este obxectivo, a Xunta mantén a gratuidade das licenzas de pesca para os menores de idade, unha medida que, segundo Vázquez, contribúe a incorporar novas persoas a esta práctica deportiva e ambiental.

Non obstante, desde unha perspectiva crítica cómpre sinalar que a dependencia do voluntarismo das entidades colaboradoras para manter en bo estado centos de quilómetros de ríos galegos levanta interrogantes sobre a suficiencia do financiamento público destinado a estes fins. A externalización da custodia ambiental fluvial cara ao tecido asociativo, sen un reforzo paralelo dos recursos humanos e materiais da propia administración, pode resultar insuficiente ante os retos que presentan o cambio climático, a contaminación agroindustrial e a presión sobre os hábitats acuáticos.

A troita común, especie autóctona emblemática dos ríos galegos, constitúe un indicador biolóxico clave do estado de saúde dos ecosistemas fluviais. A súa preservación non depende unicamente das repoboacións artificiais, senón da calidade da auga, da integridade das ribeiras e da conectividade dos tramos fluviais, aspectos que esixen políticas integrais que vaian máis alá dos actos simbólicos de solta de alevíns.