O sindicato alerta de que a política de redución de prezos pode comprometer o abastecemento e reclama unha maior capacidade negociadora do SNS fronte ás multinacionais

A Central Sindical Independent e de Empregados (CIG-Saúde) vén de presentar alegacións ao Proxecto de Real Decreto que regulará o financiamento e a fixación de prezos dos medicamentos no Sistema Nacional de Saúde (SNS). Na súa intervención no trámite de audiencia e información pública, a organización advirte que a nova norma, orientada a combinar a sustentabilidade do gasto coa innovación, pode ter consecuencias negativas para a subministración se non se correxen os seus defectos de base. A proposta, que promove o impulso da competencia a través de xenéricos e biosimilares, require unha visión máis ampla que teña en conta os riscos para a soberanía sanitaria galega.

Alerta sobre a subministración

A avogada do sindicato, Ana Lestón, sinala que a política centrada na redución continuada dos prezos dos medicamentos maduros e xenéricos pode provocar a retirada de fabricantes do mercado. Isto derivaría en problemas graves de abastecemento que comprometerían a viabilidade dalgúns produtos esenciais. Por iso, CIG-Saúde reclama que as revisións de prezos teñan en conta especificamente o risco de subministración e garantan a permanencia no mercado dos medicamentos considerados esenciais e estratéxicos. Unha decisión que, segundo o sindicato, é vital para garantir o dereito á saúde da poboación.

Burocracia fronte a asistencia

Outro dos puntos críticos que levanta a CIG-Saúde é a sobrecarga que poden xerar os novos sistemas de seguimento en tempo real, rexistros de pacientes e avaliación de resultados previstos na norma. A organización sindical advirte que a implantación destes sistemas debe ir irremediablemente acompañada do persoal e dos recursos económicos necesarios. Non pode supoñer máis burocracia a costa da actividade asistencial, sostén Lestón, nunha crítica directa á tendencia a transferir cargas de traballo ao persoal sanitario, cuxa maioría son mulleres e que xa sofre unha sobrecarga estrutural nos servizos de farmacia hospitalaria.

Confidencialidade dos acordos coa industria

Un dos aspectos máis reivindicados é a esixencia de transparencia total sobre os anexos económicos, descontos e prezos netos dos acordos alcanzados coa industria farmacéutica. Actualmente, estes datos son confidenciais. A CIG-Saúde cuestiona frontalmente esta opacidade: Se estamos a falar de fondos públicos, debe existir transparencia e capacidade de control público, social e sindical sobre o seu destino. Esta demanda encaixa coa liña editorial de promover unha economía máis xusta e accountable, onde o poder das grandes corporacións farmacéuticas non se impoña sobre o interese común.

Debilidade fronte ás multinacionais

O sindicato tamén advirte dunha vulnerabilidade estrutural do SNS nos acordos de financiamento condicional. Nos medicamentos sen alternativa terapéutica, a necesidade de que o laboratorio acepte as condicións pode situar ao sistema público nunha posición de debilidade negociadora fronte á industria. Por iso, a CIG-Saúde reclama reforzar a capacidade negociadora do SNS, dotándoo de máis ferramentas e transparencia para non estar supeditado aos intereses privados.

Proposta alternativa: soberanía e produción pública

Máis alá da crítica, o sindicato presenta unha alternativa que aborda a cuestión de raíz. A política farmacéutica debe ir máis alá da negociación de prezos. Para a CIG-Saúde, é imprescindible impulsar a investigación pública independente e, sobre todo, avanzar de maneira decidida cara a unha maior capacidade pública de produción de medicamentos esenciais e estratéxicos. Esta proposta encaixa directamente coa defensa da soberanía galega e dunha sanidade pública verdadeiramente independente das presións do oligopolio farmacéutico, cuxas prácticas de prezos e subministración condicionan a saúde da cidadanía.

En definitiva, a CIG-Saúde defende unha política pública do medicamento que garanta o acceso universal, a continuidade dos tratamentos e a subministración, cun uso transparente e eficiente dos recursos públicos. Unha reivindicación que, lonxe de ser unha cuestión técnica, é unha mostra da loita por unha sanidade pública galega máis xusta, eficiente e soberana fronte aos intereses extractivos das grandes corporacións.”