O saldo de Endebedamento das AAPP sitúase no 100,2% do PIB en maio, mentres a Seguridade Social ve mediar o seu déficit. O crecemento da deuda absoluta é do 4%.
Unha nova cifra que debería acender todas as alarmas políticas e sociais: a deuda total das Administracións Públicas españolas situouse en maio de 2026 no 100,2% do Produto Interior Bruto. Aínda que este dato supón unha redución de 2 puntos porcentuais respecto ao mesmo período do ano anterior, a realidade é que en termos absolutos o endebedamento medrou un 4% interanual, alcanzando os 1.729 mil millóns de euros. Este dato confirma a persistencia dun modelo de xestión económica que prefire o endebedamento crónico fronte a unha fiscalidade xusta e un investimento público orientado ao ben común.
Un Estado que medra na súa débeda
O dato máis relevante é o do Estado central, cuxa deuda creceu un 4,4% interanual e sitúase en 1.575 mil millóns de euros, é dicir, o 91,2% do PIB. Este crecemento é consecuencia directa dunhas políticas que priman os intereses financeiros e o rescate bancario –como o do FROB e a SAREB– sobre as necesidades reais da poboación. Mentres, a deuda da Seguridade Social medrou un alarmante 7,9% ata os 136 mil millóns de euros (o 7,9% do PIB), un aumento que se explica, segundo recoñece o propio Banco de España, polos préstamos concedidos polo Estado para financiar o seu desequilibrio presupuestario. Non é outra cousa que a socialización das perdas dun sistema que precariza os salarios e as pensións.
As Comunidades Autónomas e o caso galego
As Comunidades Autónomas, entre as que se atopa Galicia, rexistraron un crecemento interanual do 2,1% na súa deuda, situándose en 343 mil millóns de euros (o 19,9% do PIB). Este dato, xunto co incremento da deuda consolidada –que medrou un 3,4%–, reflicte a presión insostible que soportan os orzamentos autonómicos nunha arquitectura fiscal centralizada que non responde ás necesidades do país. As Corporacións Locais, pola súa banda, foron o único subsector que logrou reducir o seu endebedamento, nun 9,4%, até os 21 mil millóns de euros, demostrando que a austeridade extrema e os recortes en servizos públicos de proximidade non son o camiño, pero que ás veces a falta de financiamento obriga a esta situación.
Un modelo que nos leva a ningures
É sintomático que todos os instrumentos de endebedamento –títulos a longo prazo, préstamos e instrumentos a curto prazo– mostran taxas de crecemento positivas. A dependencia das finanzas externas e os mercados de capitais afianza unha subordinación que impide unha política económica soberana. Mentres se mantén o dogma do déficit cero e se condicionan os orzamentos á devolta dos intereses á banca, son as políticas sociais, a educación, a sanidade e a transición ecolóxica as que sofren os recortes. Para O Xornal Económico de Galicia, estes datos son a proba dun fracaso de modelo. A solución non está no endebedamento infinito, senón na construción dunha fiscalidade progresiva, na defensa do emprego digno e na aposta por unha economía social e ecolóxica que xere riqueza real e non beneficios para uns poucos. Galicia, coa súa potencia industrial e agraria, pode e debe ser parte da solución, non dunha problemática herdada de décadas de xestión neoliberal.