O alcalde Rey Varela traslada á SEPI, Navantia e Facenda a posición unánime do Pleno sobre o Plan Estratéxico 2026-2029 do sector

O futuro do sector naval de Ferrol volta estar no centro do debate político e económico. O alcalde da cidade, José Manuel Rey Varela, enviou esta semana cartas ao presidente de Navantia, á presidenta da SEPI e ao ministro de Facenda para reclamar investimentos estratéxicos que garantan a viabilidade dos estaleiros da ría de cara ao período 2026-2029. A iniciativa traslada a posición adoptada unanimemente polo Pleno municipal en febreiro deste ano, o que lle outorga un respaldo institucional transversal.

A petición concreta inclúe a construción de dous novos diques nos estaleiros da ría, un investimento de infraestrutura considerado imprescindible para manter a competitividade internacional máis aló dos contratos derivados das fragatas F-110. Esa dependencia dun único gran programa de defensa ilustra ben a vulnerabilidade estrutural dunha industria que, malia o seu enorme potencial e traxectoria, leva décadas pendente de decisións que nunca acaban de materializarse desde Madrid.

O naval de Ferrol non é só Navantia. Detrás da actividade dos grandes estaleiros existe un ecosistema industrial e produtivo de empresas auxiliares, subministradoras e traballadoras autónomas que sostén miles de empregos directos e indirectos na comarca. Falamos dunha industria que durante máis de trescentos anos vertebrou a economía e a identidade colectiva dunha cidade que pagou moi caro as reconversións impostas desde o Estado central nas décadas pasadas.

Máis aló das infraestruturas, a reclamación de Ferrol apunta a outros dous frontes que merecen atención. Por un lado, a eólica mariña: un sector que prometía ser o relevo natural da construción naval e que atravesa agora un preocupante período de incerteza. A fábrica de turbinas, que debería ser un dos piares da transición enerxética e da reindustrialización galega, segue á espera do impulso definitivo. Por outro lado, esíxese un reforzo substancial dos cadros de persoal de Navantia, proporcional ás necesidades reais do sector, así como un incremento da aposta en investigación, desenvolvemento e innovación.

A mensaxe de fondo é clara: Ferrol non pode seguir dependendo de promesas incumpridas. O Plan Estratéxico 2026-2029 de Navantia —empresa pública participada ao 100% pola SEPI— é unha oportunidade para que o Estado asuma compromisos concretos, medibles e con prazos. O emprego de calidade, a soberanía industrial e o futuro dunha comarca castigada pola desindustrialización non admiten máis dilacións.

O sector naval galego, e o ferrolán en particular, ten capacidade técnica, talento humano e infraestrutura suficiente para competir a nivel global. O que lle falta, unha vez máis, é que o Estado estea á altura das súas propias responsabilidades.